bettaa, jad toon mainoo chhadd ke chalee gee, te udhar kattaavadt shuroo ho gee taan main sakhat ghabaraa giaa | akhaan saahaven ih julam hundaa vekh ke main bevas saankujh vee naheen saan kar sakadaa, ithon tak ki hanere vich mere lee utth ke turanaa vee anahonee gal see | laachaar man maaree baitthaa rihaa te teree uddeek vich gharreean ginadaa rihaa|

saadde adhiaapak bahut bimaar han ,hun taan gharreean palaan te hee han|

rogee hun gharree daa paraahunaa hai, bachan dee aas ghatt hee hai|

eis chakaravaat de kaaran gharree vich gharriaal hee ho giaa|

anant raam changee saamee e ; khaandaa peendaa e | par aj kalh uhadaa rupiaa satte baazee te lagadaa e te ihade vich pataa kujh naheen hundaa; gharree vich lakh te gharree vich kakh|

tainoo uh din bhee bhuliaa naheen honaa, jadon main choree choree liaa ke tainoo ik cheez vikhaaee see, jis noo dekh ke toon kujh kihaa see toon kihaa seefamdasah;suman fotto ton iaun jaapadaa hai jikan kise raaje mahaaraaje daa putar hai | fir toon ih kihaa seesuman tainoo suhandtanaa hove, par dushaman dootee dee najr ton bachaa ke rakheen, is gharre jedde motee noo|

har kam kadtan lee, mere paas chaandee dee jutee hai| jis naal har shikaar maariaa jaandaa hai, is bhagavaan singha vichaaree gharre dee machhee daa kee e

dohaan sakiaan bharaavaan ne saaree umar gharre vatte daa vair rakhiaa ate kade naa banee|

bhale purakhaa tainoo kee je kapaah maaree gee, teraa put varhe deean rotteean de sakadaa hai, par mirachaan sarr jaan taan khare daa ghaan bachaa peerriaa jaandaa hai|

gal taan maamoolee hee see, par vekh lau doheen paaseen ghaan lath ge han| te kee zakhamee hasapataal pe han|

mitar daa kam ghaat kamaaunaa naheen ate mere naal dhokhaa kar ke toon mitrataa noo daag laaeaa hai|

par maasattar jee, daualat hee taan sabh kujh naheen naa hundee | je daualat naal manakhaan de ghaape poore ho sakade hunde taan duneean manakhaan noo kiaun rondee|