fatuott;tainoo naheen te hor kis noo kujh hundaa jaandaa hai toon te bilakul ee dun vattaa banadaa jaanaa en dinon din| gal keeh e fatuott;
aus ne bathere sohile sunaae, par aseen zaraa naa kusake; kasoor jo saaddaa see ; bas aseen dunm dabaa ke uthon dauarre|
eih museebat kharree hoee vekh ke main te bilakul ghabaraa giaa saan| par aapane kaake noo barree door dee sujhee see| uh jhatt vazeer noo jaa miliaa te kam ho giaa|
aseen te jee iho jihe aadamee ton door hee nasade haan| saaddaa vaah piaa hai naa, ddaadte hath lage han|
jis din dee us naal meree jharrap hoee hai, main us noo dooron hee mathaa ttekadaa haan | nerre lagan te ruh naheen karadaa, us dushatt de|
audho korarroo man vich moh paa ke, asaan aapanaa aap guaa liaa hai, dukhaan pee liaa gamaa khaa liaa hai, kundan dehee noo rog jihaa laa liaa hai|
mere saahamane uh gaddee charrh giaa te main dekhade hee reh giaa| us noo aapane naal naa liaa sakiaa|
tuhaaddee dekhaa dekhee kee hor likhaaree bhee doojeean boleean de lafaz aam varatan lag pe han|
aus vichaare noo te devalok noo giaa vee do saal ho ge han| par tuseen vee baahar rahe ho, tuhaanoo kee pataa ho sakadaa see|
siraf eho hee naheen ki toon pichhale gunaahaan ton tauabaa keetee hai, toon ik naveen zindagee vich daakhal ho rihaa hain, jithe pataa naheen kis vele tainoo mauat naal do hath karane pain|
kasoor dohaan dhiraan daa hai, sadaa do hatheen taarree vaj sakadee hai | kise dhir daa kasoor vadh hovegaa kise daa ghatt, par hovegaa dohaan daa hee|
feeladd maarashal manttagumaree ne mere kolon puchhiaa ki mainoo kiven giaan hoeaa ju soveeat yooneean vich itanaa bal hai| main utar ditaa, fa39;saaeins noo lokakaarakhaaniaan te lokakhushaalee lee dohaan hathaan naal satakaaran vaalaa des kade haar naheen sakadaa|