eik vaaree jiharraa anb torradaa kaaboo aa giaa, us dee aisee muramat hovegee ki saaree umar fir idhar moonh naa karegaa|

baadashaah ne doosaree vaaree khaajaa abulahasan dee zabaanee barraa joradaar hukam bhejiaa ki mahaabat khaan jaan bujh ke larraaee mul naa lai baitthe|

jadon sikh baabe ne thaane jaa ke raanjhe dee hathakarree aapanee zaamanee de ke khulaaee taan oeh atharoo bharake baabe de charaneen de piaa te kahin lagaa, fa39;baabaa toon meraa piau hain te main teraa put haan | toon bin damaan saanoo mul lai liaa hai, alaa rahindee duneean tak jeeven

auh tuhaadde pichhon ithe aaeaa see par murrade paireen hee vaapas chalaa giaa hai| uh panj mintt vee naheen attakiaa|

main te barraa khush hoeaa aan, pee vakeel ne saamoo saah noo changaa moodhe moonh suttiaa e|

kisamat ne saanoo ajehaa moodhe moonh maariaa ki aseen murr ke sanbhal naheen sake | saanoo honee ne khaak shaah kar ditaa|

aunhaan meree bedoshee dhee noo dhakaa de chhaddiaa e| saalaa jaaeean de pes aave noo, kar paraaeaan te aavaneen jaaeaan | bache maran ne te moolee puttiaan ttoaa hove ne|

eih khabar sun ke us daa moonh utar giaa, uh te aval rahin dee aas laaee baitthaa see, par felh ho giaa|

par kudarat de rang vekho uho hee, jis deean lalakaaraan naal saare paase kanb utthade san, jis ne mauat vich bhee zindagee noo hasadiaan takiaa see, jis de mathe ute tiaurreean paindiaan hee vadde vadde painchaan de praan khushak ho jaande san, te moonh ute havaaeean udd jaandeean san, jis dee keeratee sansaar vich gaganamanddal de asankh taariaan vaang chamak rahee see, uhee aj bebas udaas te dukhee see|

bahutaa moonh addoge, taan us vich makheean hee painageean|

jo saadde paason saradaa banadaa hai, aseen haazar kar rahe haan; vadh moonh naa addo ; ih gal tuhaadde varage parachaarakaan noo sobhadee naheen|

eih gal hai saraasar jhootth par lokaan de moonh aa gee hai te us vichaare dee mittee paleet ho rahee hai|