mangal singh taan nire yakarr maaradaa hai, is dee kise gal ute itabaar naheen karanaa chaaheedaa |

har vele yabhaleean hee maaradaa rahindaa hai, kade chaj dee gal vee koee kariaa kar|

sabhanaan paasiaan ton ttakaraa ke jad saralaa dee premadhaaraa utaanh noo uchhaladee see taan aa muhaaree ik satee hoee yaad us de andar jaag paindee te jaagadiaan hee us dee rag rag vich ik nighee jihee jhunajhunaahatt paidaa kar jaandee see|

auh aapane thaan kharre variaam banee baitthe ne par je mere ttotte charrh ge taan aisaa makoo banhaangaa je yaad pe karanage|

tuhaaddee keetee saaree umar yaad rahegee jee saaddaa vakat ttapaa ditaa je|

shankar, raae saahib de rasate daa nigar rorraa see, jis noo rasate vichon hattaaun lee raae saahab noo is vele vaayoomanddal kujh changeraa jaapiaa|

galaan kar laineean te sauakheean ne ki viaah deean rasamaan naa karo par pataa uhanoo hee lagadaa e, jihade hadd varate| hun jiharraa kam bandaa naa kar sake te jithon naa reh aave, uthe faahe lag ke mar jaae

faraans deean fauajaan dee taakat aamajanak naheen hai | chhotte hathiaaraan lee fraans amareekaa daa muthaaj hai, kiaunk fraans de hathiaar banaan vaale kaarakhaane jo kade saare sansaar vich mashahoor san hun asalon hee reh ge han|

aus dee rahinee bahinee ton te ih pataa lagadaa hai ki barraa paraupakaaree hai, vichon daa pataa naheen|

mit singh ih sun ke fer naa reh sakiaa | aakhan lagaa famdasah; main kihaa see naa ki koee baananoo banho jo saanoo kanak, ghiau, gurr te khandd sasatee mile|

bache dee yaad reh reh ke maan noo sataandee rahee|

jad fasee te fir farrakanaa kee ; hun bahutee choon choon naa kar te chup karake ih rakam bhar de| aiven teree jaan naheen chhuttanee|