ਹੁਜ਼ੂਰ ਕੀ ਤਮਾਮਤਰ ਬਲਾਏਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਪਰ

 

ਹੁਜ਼ੂਰ ਖ਼ੈਰੀਯਤ ਤੋ ਹੈ ਹੁਜ਼ੂਰ ਕਯੋਂ ਖ਼ਮੋਸ਼ ਹੈਂ

ਹੁਜ਼ੂਰ ਬੋਲੀਏ ਕਿ ਵਸਵਸੇ ਵਬਾਲੇ-ਹੋਸ਼ ਹੈਂ

 

ਹੁਜ਼ੂਰ ਹੋਂਠ ਇਸ ਤਰਹ ਸੇ ਕੰਪਕੰਪਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਕਯੋਂ

ਹੁਜ਼ੂਰ ਆਪ ਹਰ ਕਦਮ ਪੇ ਲੜਖੜਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਕਯੋਂ

 

ਹੁਜ਼ੂਰ ਆਪਕੀ ਨਜ਼ਰ ਮੇਂ ਨੀਂਦ ਕਾ ਖੁਮਾਰ ਹੈ

ਹੁਜ਼ੂਰ ਸ਼ਾਯਦ ਆਜ ਦੁਸ਼ਮਨੋਂ ਕੋ ਕੁਛ ਬੁਖ਼ਾਰ ਹੈ

 

ਹੁਜ਼ੂਰ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਮੇਰੀ ਬਾਤ-ਬਾਤ ਪਰ

ਹੁਜ਼ੂਰ ਕੋ ਨ ਜਾਨੇ ਕਯਾ ਗੁਮਾਂ ਹੈ ਮੇਰੀ ਜ਼ਾਤ ਪਰ