੪੮. ਖ਼ੁਦਗ਼ਰਜ਼

ਐ ਦਿਲ ! ਅਪਨੇ ਦਰਦ ਕੇ ਕਾਰਣ ਤੂ ਕਯਾ-ਕਯਾ ਬੇਤਾਬ ਰਹਾ

ਦਿਨ ਕੇ ਹੰਗਾਮੋਂ ਮੇਂ ਡੂਬਾ ਰਾਤੋਂ ਕੋ ਬੇਖ਼ਵਾਬ ਰਹਾ

ਲੇਕਿਨ ਤੇਰੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਕਾ ਮਰਹਮ ਤੇਰੇ ਲੀਏ ਨਾਯਾਬ ਰਹਾ

 

ਫਿਰ ਏਕ ਅਨਜਾਨੀ ਸੂਰਤ ਨੇ ਤੇਰੇ ਦੁਖ ਕੇ ਗੀਤ ਸੁਨੇ

ਅਪਨੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਕੀ ਕਿਰਨੋਂ ਸੇ ਚਾਹਤ ਕੇ ਖ਼ਵਾਬ ਬੁਨੇ

ਖ਼ੁਦ ਕਾਂਟੋਂ ਕੀ ਬਾੜ੍ਹ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰੀ ਤੇਰੀ ਰਾਹ ਮੇਂ ਫੂਲ ਚੁਨੇ