ਸਹਿ ਟਿਕਾ ਦਿਤੋਸੁ ਜੀਵਦੇ।'

          ਗੁਰੂ ਨੇ ਚੇਲੇ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਇਕ ਹੋਰ ਇਨਕਲਾਬ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 'ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਆਪੇ ਗੁਰ ਚੇਲਾ' ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸੁਣਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਪਰਪਾਟੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਹੀ ਪਾ ਗਏ ਸਨ। ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਹਿਆ: 'ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਤੂੰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਗੁਰੂ।

'ਮੇਰੇ ਮਨ ਮੈਂ ਤੂੰ ਬਸੇ,

ਮੈ ਸਦ ਹਿਰਦੇ ਤੋਹਿ।

ਅਭੇਦ ਭਗਤ ਮੇਰੀ ਕਰੀ,

ਮੈਂ ਮਨ ਤੁਮਾਰਾ ਦੋਹ।

ਅਤੇ

ਅਬ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਤੇ ਭਇਆ।

ਤੁਮ ਲਹਿਨਾ ਮੈਂ ਦੇਨ ਦਇਆ।'

ਭਾਈ ਸੇਵਾ ਰਾਮ ਦੀਆਂ ਲਿਖੀਆਂ ਪਰਚੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਫਰਮਾਇਆ :

'ਪੁਰਖਾ! ਤੁਝੇ ਮਾਨੇਗਾ ਸੋ ਮੁਝੇ ਮਾਨੇਗਾ।

ਤਉ ਕਉ ਸੇਵੇਗਾ, ਸੋ ਮੋ ਕਉ ਸੇਵੇਗਾ।

ਤੂੰ, ਮੈਂ, ਮੈਂ, ਤੂੰ। ਤੁਮ ਹਮ ਕਉ

ਭਿੰਨ ਜਾਨੇਗਾ ਸੋ ਗੁਰੂ ਤੇ ਬਿਛਰਿਆ ਰਹੇਗਾ।'

          ਜਨਮ ਪੱਤ੍ਰੀ ਸੰਭੂ ਨਾਥ ਵਾਲੀ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦੋ ਵਸਤਾਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਖਸ਼ੀਆਂ : ਆਪਣੀ ਅਜ਼ਮਤਿ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸੁਰਤਿ।

1. ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਮੇਂ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸੀ। ਅਸਲ ਸ਼ਬਦ ਸਨ : ਗੁਫ਼ਤੰਦ ਹਰ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਮਲ ਨਾ ਈ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਨ ਦਾਨੰਦ ਮਨਮੁਖ ਬਾਸਦ ਯਅਨੀ ਕਾਫ਼ਰ। ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਮੇਰੀ ਹੀ ਰਚਿਤ 'ਕਥਾ ਪੁਰਾਤਨ ਇਉ ਸੁਣੀ' ਦੇਖਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲਤਾ ਕਰਨੀ।