ਬੈਠ ਗਏ ਆਂ ਰੂਹਾਂ 'ਤੇ ਝਰੀਟਾਂ ਜਿਹੀਆਂ ਮਾਰ ਕੇ

ਹੁਣ ਥੱਕ ਗਏ ਆਂ ਨੀਂ ਦੁੱਖੜੇ ਸਹਾਰ ਕੇ

ਕਦੇ ਸਾਨੂੰ ਹਾਨੀਆਂ ਦੇ ਲਾਭ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਸੀ

ਨੀਂ ਉਦੋਂ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁਲਾਬ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਸੀ