ਬਦਾਮੀ ਤੂਫ਼ਾਨ
ਆਈ ਹੈ ਉਹ
ਇਕੋ ਸਾਹ 'ਚ
ਅਣਗਿਣਤ ਸਵਾਲ ਲੈ ਕੇ !
ਤੇ ਮੇਰੀ
ਚੁੱਪ ਭਰੀ ਤੱਕਣੀ ਤਾੜ
ਬੈਠ ਗਈ ਹੈ ਕਿਸੇ
ਵਿਟਰ ਗਏ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ
ਪਰ ਹਾਲੇ ਵੀ
ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਹੈ ਉਸ ਕੋਲ਼ ਅਣਕਿਹਾ
ਜੋ
ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਕਿਰ ਰਿਹੈ
ਹੋਠਾਂ 'ਚ ਫੜਕ ਰਿਹੈ
ਵਾਲਾਂ 'ਚ ਉਲਝ ਗਿਐ
ਸਿਲਵਟਾਂ 'ਚ ਮੁੜ ਗਿਐ
ਬਸ
ਇੱਕ-ਟੱਕ
ਦੇਖ ਰਿਹਾਂ ਮੈ ਉਸਨੂੰ
ਤੇ
ਕੰਬਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਸੋਚ ਰਿਹਾਂ !
ਭਲਾ
ਕਵਿਤਾ 'ਚ ਘਿਰਿਆ ਬੰਦਾ
ਕੀ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇ ?
