ਹਵਾ ਦੀ ਲਿਪੀ

(ਹਰਮਨ ਦੇ ਨਾਂ)

ਉਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ

ਪਹਾੜ ਸਮਾਧੀ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ

ਅਣਲਿਖਿਆਂ ਦੀ ਗਾਥਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਰਾਹਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਵੀ ਸ਼ਾਨਾਮੱਤੀ ਹੋ ਹੋ ਉੱਡਦੀ ਹੈ

 

ਉਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ

ਪੱਤਣਾਂ ਦੀ ਕਾਈ ਮੁਸਕਰਾਉਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ

ਟਿੱਬਿਆਂ ਦੀ ਰੇਤਾ ਚਮਕ ਉੱਠਦੀ ਹੈ

ਖੜ੍ਹੇ ਪਾਣੀ ਰਸਤਾ ਫੜ੍ਹਦੇ ਹਨ

 

ਉਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ

ਝਰਨੇ ਦਾ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ

ਹਵਾ ਦੀ ਲਿਪੀ ਪੜ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ

ਫਿਰਤੂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ

 

ਉਸ 'ਲਿਖਤੂ' ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਵਰ ਹੈ

ਉਹ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ

    ਲਿਖਣਾ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ