ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ

ਦੂਰੋਂ ਚੱਲ ਆਏ ਰਾਹੀ

ਰਾਹਾਂ ਨੇ ਬੁਲਾਏ ਰਾਹੀ

ਲਫ਼ਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪਹਿਨ ਆਏ ਤਾਜ

ਸ਼ਹਿਰ ਮਤਵਾਲਿਆ ਵੇ

ਤਲੀ ਦਿਆ ਛਾਲਿਆ ਵੇ

ਆਇਆਂ ਦਾ ਤੂੰ ਰੱਖਲੀਂ ਲਿਹਾਜ਼

 

ਲਿਸ਼ਕੇ ਰੰਗੀਨੀ ਤੇਰੀ

ਪਰ ਨਮਕੀਨੀ ਤੇਰੀ

ਚਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਸੂਲਦੀ ਵਿਆਜ਼

ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦੀ ਵੇ ਚਾਸ਼ਨੀ 'ਚ

ਡੋਬ ਡੋਬ ਆਖੀਏ ਜੋ

ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕਰੀਂ ਨਾ ਨਰਾਜ਼

 

ਮਹਿੰਗੇ ਬੜੇ ਖ਼ਾਬ ਤੇਰੇ

ਮਹਿੰਗੇ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਤੇਰੇ

ਬੜੇ ਮਹਿੰਗੇ ਸੁਣਿਆਂ ਇਲਾਜ

ਅਸੀਂ ਉਥੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਹਿਰਾ

ਧੀਆਂ ਵੇ ਧਿਆਣੀਆਂ ਨੂੰ

ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਜੁੜਦਾ ਨਹੀਂ ਦਾਜ