“ਹੁਣ ਅੱਗੇ ਸੁਣੋ... ਜਦ ਹੀ ਸਾਡੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਤਾਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਮਗਰਲੇ ਉੱਚੇ ਪਾਸੇ ਅਸੀਂ ਇਕ ਮਜਬੂਤ ਕੰਧ ਉਸਾਰਨੀ ਹੈ। ਏਨੀ ਕੁ ਮਜਬੂਤ ਤੇ ਚੌੜੀ ਕਿ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤੋਪਾਂ ਬੀੜੀਆਂ ਜਾ ਸਕਣ। ਇਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓ ਤੀਹ ਹੱਥ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਸਾਡੀ ਉਸਾਰੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕੰਧ ਦੀ ਉਚਾਈ ਚਾਲੀ ਹੱਥ ਹੋਏਗੀ।... ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਜਾਓ ਤੇ ਤਿਆਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ", ਅਬਦਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਰਕੀਬ ਸਭ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਹ ਵਲੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ,
"ਮੋਕਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਸ਼ਾਹ ਵਲੀ"
ਸ਼ਾਹ ਵਲੀ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਟਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਗੱਡੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੰਗਵਾ ਰੱਖੇ ਸਨ. ਜੋ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਖਲੋਤੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋਂ ਓਹਲੇ ਸਨ। ਸ਼ਾਹ ਵਲੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈਣ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਾਰੀ ਵਿਉਂਤ ਆਪਣੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ ਅਬਦਾਲੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਇਆ ਤੇ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਕੰਧ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਓਧਰ ਤੋਪਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਗੋਲਾ ਚੱਲਿਆ ਤੇ ਏਧਰ ਕੰਧ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਧਰੀਆਂ ਗਈਆਂ।
"ਦੇ ਪਹਿਰ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮਾਂ ਹੈ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਦਮੀ ਲਾ ਕੇ ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਕੰਮ ਨਬੇੜੇ ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਤੋਪਾਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵੱਲ ਦਾਗ਼ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ।"
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਨੇ ਜਾਟਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਉਲਝਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਅਫਗਾਨਾ ਨੇ ਮਜਬੂਤ ਕੰਧ ਉਸਾਰ ਲਈ।
ਜਦ ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤੇ ਟਿੱਕੀ ਚੜ੍ਹੀ ਤੇ ਜਾਟਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੋਲਾ ਪਾਇਆ, ਪਰ ਜਦ ਨੂੰ ਉਹ ਕੁਝ ਬੋਲਦੇ ਤਦ ਨੂੰ ਅਫਗਾਨ ਤੋਪਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗੋਲੇ ਉਹਨਾਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘਦੇ ਦੇਖੇ। ਗੋਲੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਧਮਾਕਾ ਹੋਇਆ। ਏਡੇ ਵੱਡੇ ਧਮਾਕੇ ਨਾਲ ਜਾਟਾਂ ਦੇ ਹੋਸ਼ ਉੱਡ ਗਏ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੈ ਗਈ।
“ਪਰ ਹੋਇਆ ਕੀ ?" ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਰਾਇ ਮੱਲ ਨੂੰ ਜਦ ਸੈਨਾਪਤੀ
