ਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਹਰ ਹੱਲੇ ਵਿਚ ਕਈ ਲੱਖ ਘਟ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਿੱਲੀ ਲੁੱਟ ਕੇ ਮੁੜ ਰਹੇ ਅਫਗਾਨ ਲਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਂ ਐਸੀ ਭਾਜੜ ਪਾਈ ਕਿ ਗਿਲਜਿਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਦਲੇ ਦੇ ਭਾਂਬੜ ਮੱਚਣ ਲੱਗੇ। ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਜਿਹਲਮ ਤੀਕ ਸਿਖ ਜੱਥਿਆਂ ਨੇ ਅਫਗਾਨਾਂ ਦੇ ਨੱਕ ਵਿਚ ਦਮ ਕਰੀ ਰੱਖਿਆ।
ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਪਟਿਆਲੇ ਵਾਲੇ ਬਾਬਾ ਆਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤੈਮੂਰ ਦੇ ਲਸ਼ਕਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੁੱਟਿਆ। ਮਗਰੋਂ ਮਲੇਰਕੋਟਲੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਇਕ ਜੱਥੇ ਨੇ ਹੱਲਾ ਕਰਕੇ ਜਹਾਨ ਖਾਨ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਹੌਲਾ ਕੀਤਾ। ਬਿਆਸ ਲਾਗੇ ਜਦ ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਅਬਦਾਲੀ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਆ ਆਪਣੇ ਜੱਥੇ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਕੇ ਪੈ ਗਏ। ਲੁੱਟ ਦਾ ਮਾਲ ਖੋਹਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਫਗਾਨਾਂ ਦਾ ਕਾਫੀ ਜਾਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਸਿੰਘਾਂ ਦਾ ਡਰ ਅਫਗਾਨਾਂ ਅੰਦਰ ਐਸਾ ਬੈਠ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਕਿ ਇਕ ਸਮੇਂ ਤਾਂ ਦੁਰਾਨੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਅਫਵਾਹ ਤੱਕ ਉੱਡ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਤੈਮੂਰ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਕੈਦ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
"ਕੈਦ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਕੀ ਕਰਵਾਉਣਾ ਹੈ ਜੀ, ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ", ਗੱਲਾਂ ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ।
ਤੈਮੂਰ ਤੱਕ ਜਦ ਇਹ ਖਬਰ ਪੁੱਜੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦਾ ਢਾਰਸ ਬੰਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਪਰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਸਿਖਾਂ ’ਤੇ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਲਪ ਗਿਆ ਸੀ।
“ਕਿੱਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮੁੜ ਰਹੇ ਹਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨਾਂ ਜਾਂਗਲੀਆਂ ਤੋਂ ਮਾਰ ਖਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ", ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਖ ਕੇ ਤੜਫਦਾ ਹੋਇਆ ਤੈਮੂਰ ਬੋਲਿਆ।
“ਜੀ ਹਜ਼ੂਰ... ਠੀਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਵਾਰ ਸਾਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਲਿਆਂ ਦੀ ਮਾਰ ਝੱਲਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਜਦ ਤਕ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਮੁਕੰਮਲ ਸਫਾਇਆ ਨਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇਗਾ।", ਨਾਲ ਦੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਜਹਾਨ ਖਾਨ ਬੋਲਿਆ।
ਸਿੰਘਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਲਾਹੌਰ ਤੀਕ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ। ਸਰਦਾਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਆਹਲੂਵਾਲੀਏ ਨੇ ਤਾਂ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਦੇ ਪੱਤਣ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਲਾਹੌਰ ਤਾਈਂ ਅਬਦਾਲੀ ਦੇ ਨੱਕ ਵਿਚ ਦਮ ਕਰੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਕਈ ਥਾਈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁੱਟਿਆ। ਸਰਦਾਰ
