ਇਨ ਪੁਤਰਨ ਕੇ ਸੀਸ ਪਰ
ਅੱਗੇ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀ ਚੱਲੀ।
"ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਜਦ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚੇ ਬਦਨੀਅਤ ਜੁਗਲਈ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ 'ਠਾਰਾਂ ਸੇਰ ਦੇ ਖੰਡੇ ਵੱਲ ਹੱਥ ਵਧਾਇਆ। ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ ਖੰਡਾ ਮਿਆਨ ਤੋੜ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵੇਗਾ...
ਮੈਨੂੰ ਕੰਦੀ ਬਾਬਾ ਯਾਦ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿਚ ਆਉਂਦਿਆਂ, ਜਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੋਗੇ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ ਸੀ।
..ਉਹਨਾਂ ਖੰਡਾ ਕਮਰਕਸੇ ਵਿਚ ਕਸਨ ਲੱਗਿਆਂ ਮੁੱਠੇ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਜਹੇ ਕਿਹਾ,
"ਤੇਰੀ ਕਾਹਲ ਮੈਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾਂ ਕੌਲ਼ ਹੈ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿ ਤੇਰੀਆਂ ਦੋਹੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲਾਹਾਂਗਾ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਅੰਤ ਤੀਕ ਸਾਥ ਦਿੰਦਾ ਰਹੀਂ"
ਬਿਨਾ ਇਕ ਪਲ ਦੀ ਦੇਰੀ ਲਾਏ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਦੇ ਵਣਜਾਰੇ ਮੁਗਲਈ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਮੇਟਣ ਲਈ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਸੰਥਿਆ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਪੋਥੀਆਂ ਫੜੀ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਕੀ ਕਾਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਬਰੂਹਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲੇ।
"ਅੱਜ ਸੰਥਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਏਗੀ ਬਾਬਾ ਜੀ...?"
"ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋਏਗੀ, ਅੱਜ ਤਾਂ ਸੰਥਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਗੋਂ ਵਿਆਖਿਆ ਵੀ ਹੋਏਗੀ", ਬਾਬਾ ਜੀ ਬੋਲੇ, " ਪੋਥੀਆਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖੋ ਤੇ ਕਿਰਪਾਨਾਂ ਮਿਆਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ। ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਥਿਆ ਦੀ ਜਮਾਤ ਮੈਦਾਨੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਹੋਏਗੀ"
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ 'ਉਸਤਾਦ' ਦੀ ਕਹੀ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਵਾਲੀ ਲੀਕ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਤੇ ਜੱਥੇ ਦੇ ਬਾਕੀ
