"ਕਦੋਂ ਆਈ ਸੀ ਹੋਸ਼ਾਂ ? ਸੱਚ ਚਾਚਾ, ਇਹ ਤੇ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਏ। ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਵੇ?"

"ਤੇਰੇ ਹੱਥ ਵੱਸ ਏ ਹੋਸ਼ਾਂ। ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਏ ਪੁੱਤਰਾ।"

“ਕੀ ਮਤਲਬ ਚਾਚਾ, ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵੱਸ ਕੀ ਏ?"

"ਬੜਾ ਕਾਕਾ ਬਣਨਾਂ ਏਂ । ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਟਾਂਗੀ ਚੁੱਕਣੀ ਪੈਸੀ।"

"ਚੁੱਕ ਲਵਾਂਗਾ ਚਾਚਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਝ ਸਮਝ ਤਾਂ ਆਵੇ।" ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤੀਕਰ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਇਆ। ਮੈਂ ਆਖਿਆ, "ਚਾਚਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਭਾਵੇਂ ਜਿਹੜੀ ਮਰਜ਼ੀ ਕਸਮ ਲੈ ਲੈ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਕੁੱਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ।”

"ਅੱਛਾ।" ਉਹਨੇ ਧੌਣ ਡਿੰਗੀ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਘੂਰ ਕੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਉੱਠ ਉੱਠ ਕੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹਨੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਾਲ਼ੇ ਤਾਵੀਜ਼ ਨੂੰ ਡੋਰੀ ਤੋਂ ਫੜ ਕੇ ਅਗਲੇ ਪਾਸੇ ਕੀਤਾ, ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਫਿਰਕੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ।

"ਵੇਖਿਆ ਈ ਤਾਵੀਜ਼ ਦਾ ਅਸਰ ।" ਚਾਚੇ ਲੰਡੂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ। "ਕਿੱਥੋਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿੱਥੇ ਆ ਜੁੜੀ ਏ । ਬੱਸ ਛੇਤੀ ਈ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸਬੱਬ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਣਾ ਏ, ਫਿਰ ਹੋਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆ ਜਾਣਾ ਏ!"

"ਸੁਫਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਹੋਣੀ ਏ ਤੈਨੂੰ ਚਾਚਾ!"

"ਸੁਫਨੇ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਹੋਸ਼ਾਂ ਰੋਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਏ। ਹੁਣ ਸੱਚੀ ਮੁੱਚੀਂ ਮਿਲਾਪ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਏ।"

“ਸੱਚ ਏ, ਚਾਚਾ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਫੇਰ ਝੱਲਾ ਹੋਇਆ ਜਾਪਨਾ ਏਂ । ਖਾ ਖਸਮਾਂ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਚੱਲਿਆ ਵਾਂ।" ਮੈਂ ਜਾਵਣ ਲਈ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਬਾਹੋਂ ਫੜਕੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਇੱਕ ਪੱਕੀ ਇੱਟ ਫੜਕੇ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਲਈ। ਬਗਲੇ ਦੇ ਸਿਗਰਟ ਮੁੱਕ ਗਏ ਸਨ। ਉਸ ਇੱਕ ਹੋਰ ਡੱਬੀ ਕੱਢ ਕੇ ਸਿਗਰਟ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਨਾ ਲਿਆ । ਉਸ ਸਿਗਰਟ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਧੁਖਾਈ ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਖਿੱਚ ਕੇ ਸੂਟਾ ਲਿਆ, ਫਿਰ ਧੂ ਉਤਾਂਹ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਇੰਜ ਮਲੂਮ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਫਿਰ ਉਦਾਸ ਹੋਵਣ ਲੱਗਾ ਏ।

ਸਿਗਰਟ ਦੇ ਕੌੜੇ ਧੂਏਂ ਨਾਲ ਉਹਨੂੰ ਖੰਘ ਆ ਗਈ। ਕੁੱਝ ਬਲਗਮ ਥੁੱਕ ਕੇ ਚਾਚੇ ਲੰਡੂ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, “ਮੇਰੀ ਹੋਸ਼ਾਂ ਤੇਰੀ ਸੱਸ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਏ । ਸਭ ਆਪਣੇ ਤਾਵੀਜ਼ ਦਾ ਅਸਰ ਏ।" ਉਸ ਤਾਵੀਜ਼ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਬੜੇ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਫੇਰ ਤਾਵੀਜ਼ ਵਾਲੇ ਹੱਥ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਕੇ ਬਿਸਮਿੱਲਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਫੂਕ ਮਾਰੀ।

"ਕਿਹੜੀ ਸੱਸ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ" -ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ । ਕਿੱਧਰੇ ਚਾਚੇ ਨੂੰ ਸੱਚੀ-ਮੁੱਚੀ ਝੱਲਪੁਣੇ ਦਾ ਦੌਰਾ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈ ਗਿਆ। ਨਹੀਂ, ਉਹ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ । ਉਹਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਵੱਧ ਸੀ । ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਯਕੀਨ ਦੀ ਰੌ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ