ਤੇ ਕੁੱਝ ਤੂੰ ਕਰ ਲੈ, ਅੱਛਾ ਚੱਲ ਦਸ ਰੁਪਏ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਤੇ ਅੱਠ ਰੁਪਏ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਬੈਂਜੋ ਵੀ ਤੇਰੀ ਹੋਈ।"

ਅੱਠ ਰੁਪਏ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਗੱਡ ਦੀ ਕਮਾਈ ਵਿੱਚੋਂ ਬੇਈਮਾਨੀ ਕਰਨੀ ਪਈ ਸੀ। ਹੇਰਾ ਫੇਰੀ ਕਰਕੇ ਹਰ ਫੇਰੇ ਕੁੱਝ ਨਾ ਕੁੱਝ ਪੈਸੇ ਬਚਾਵਣ ਲੱਗ ਪਿਆ । ਢਾਈ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਅੱਠ ਰੁਪਏ ਜੋੜ ਈ ਲਏ।

ਬੇਈਮਾਨੀ ਮੈਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਲੱਗਦੀ ਸੀ ਪਰ ਸ਼ੌਕ ਅੱਗੇ ਸਭ ਕੁੱਝ ਹੀਣਾ ਲੱਗਿਆ। ਸ਼ੌਕ ਲਈ ਮੈਂ ਬੈਂਜੋ ਖਰੀਦਣੀ ਸੀ ਉਹ ਖਰੀਦ ਲਈ। ਜਿਹੜੇ ਦਿਨ ਬਾਬਾ ਮਹਿੰਦ ਬਖਸ਼ ਬੈਂਜੋ ਖਰੀਦ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਉਸ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਬੜਾ ਚਾਅ ਚੜ੍ਹਿਆ ਸੀ।

ਬੈਂਜੋ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖੌਰੇ ਮੇਰੀ ਰੂਹ ਬੋਲਦੀ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫਰਿਆਦ ਬਣ ਕੇ ਨਿੱਕਲਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਮੈਂ ਬੈਂਜੋ ਵਜਾਵਣੀ ਸਿੱਖੀ ਸੀ। ਉਹ ਵੀ ਪਿੰਡੋਂ ਬਾਹਰ ਪੈਲੀਆਂ ਤੇ ਬੰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਲੁਕ ਕੇ। ਜਿੰਨੀ ਕੁ ਜਾਚ ਬਾਬੇ ਮਹਿੰਦ ਬਖਸ਼ ਨੂੰ ਆਂਵਦੀ ਸੀ ਉਸ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਾ ਦਿੱਤੀ । ਜਦ ਭਿੱਜੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਮੈਂ ਬੈਂਜੋ ਵਜਾਵੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਵੀ ਵਗ ਵਗ ਪੈਂਦੇ ਸਨ । ਬੈਂਜੋ ਤੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖਿਡੌਣਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪਰਚਾਵਣ ਵਿੱਚ ਬੈਂਜੋ ਮੇਰਾ ਬੜਾ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼। ਜਦ ਵੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉਦਾਸੀ ਦੀ ਕੋਈ ਲਹਿਰ ਆਂਵਦੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੈਂਜੋ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਛੇੜ ਕੇ ਰੂਹ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰਦਾ ਸਾਂ । ਬੈਂਜੋ ਹੱਟੀ ਉੱਤੇ ਈ ਰੱਖਦਾ ਸਾਂ । ਪਿਉ ਦੇ ਡਰ ਪਾਰੋਂ ਮੈਂ ਘਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲਿਆ ਸਕਦਾ । ਬਾਬੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਮਲੂਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹਦਾ ਬਾਲ ਬੱਚਾ ਤੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਵੀ ਹੈ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹੜੀ ਗੱਲ ਕਾਰਨ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਨਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਏਥੇ ਆ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ ਏ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਈ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਸੀ ਕਿ ਏਨਾ ਚੰਗਾ ਬੰਦਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਨਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ ਏ। ਪਰ ਬਾਬੇ ਮਹਿੰਦ ਬਖਸ਼ ਆਪਣੇ ਨਰਾਜ਼ ਹੋਵਣ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੱਸੀ। ਜਦ ਕਦੀ ਬਾਬਾ ਮਹਿੰਦ ਬਖਸ਼ ਉਦਾਸ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਸੈਫ਼ ਅਲਮਲੂਕ ਪੜ੍ਹਕੇ, ਸਗੋਂ ਗਾ ਕੇ ਜੀਅ ਹੌਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ: ਨੀਚਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ਨਾਈ ਕੋਲੋਂ ਫ਼ੈਜ਼ ਕਿਸੇ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ, ਕਿੱਕਰ 'ਤੇ ਅੰਗੂਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਤੇ ਹਰ ਗੁੱਛਾ ਜਖ਼ਮਾਇਆ।

ਕੁੱਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਗੱਡ ਦਾ ਕੰਮ ਕਮੋਕੀ ਵਿੱਚ ਨਿੱਕਲਿਆ। ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਂ। ਮਹੀਨੇ ਮਗਰੋਂ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ ਤਾਂ ਮਲੂਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਬਾਬੇ ਮਹਿੰਦ ਬਖਸ਼ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਲੇ ਮਨਾ ਕੇ ਲੈ ਗਏ ਨੇ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ । ਮੈਨੂੰ ਬੈਂਜੋ ਦੀ ਫਿਕਰ ਹੋਈ ਪਰ ਘਰੋਂ ਮਲੂਮ ਹੋਇਆ ਕਿ ਬੈਂਜੋ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ ਏ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ। ਭੇਤ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਿਉ ਕੋਲੋਂ ਝਾੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਫੰਡ ਪੈਣ ਦਾ ਖੌਫ਼ ਵੱਖ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਾਂ । ਵਹੁਟੀ ਨੂੰ ਕੀ ਮਲੂਮ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹੜੀ ਖਚਾ ਵਿੱਚ ਆਂ। ਉਹਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀ ਕਿੰਗ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀਆਂ ਖੜਕਦੀਆਂ ਨੇ।" "ਹੈਂ।” ਮੈਂ ਭਕ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਤੂੰ ਤਾਰਾਂ ਵੀ ਖੜਕਾ ਲਈਆਂ ਨੇ!"