ਅੰਤਿਕਾ

ਦਿਲਚਸਪ ਘਟਨਾਵਾਂ ਘਟਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੱਤ ਸਤੰਬਰ 2009 ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਜਨਬੀ ਦਾ ਫੋਨ ਆਇਆ- "ਜੀ ਮੇਂ ਚੱਕ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਜ਼ਿਲਾ ਬਠਿੰਡਾ ਤੋਂ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚੋਂ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦਰ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਇਸ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਮਹਾਂਪੁਰਖ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਾਣੇ ਦਾ ਹਾਕਮ ਥਾਪਿਆ ਸੀ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਨੇ। ਇਹ ਭਾਈ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਮੇਰੇ ਬਾਬਾ ਜੀ ਹਨ ਸਾਡੇ ਵਡੇਰੇ।" ਮੈਂ ਸ਼ੁਕਰਾਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਬਤ ਜੋ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਹੋਵੇ ਦਿਉ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਪਾਠਕਾਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜਦੋਂ ਪਟਿਆਲੇ ਆਇਆ ਦੱਸਾਂਗਾ।

ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਅਕਤੂਬਰ 2009 ਨੂੰ ਆ ਗਏ। ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਪੁੱਤਰ ਸ੍ਰ. ਧੀਰਾ ਸਿੰਘ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਹਨ। ਜੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸੋਂ ਮਿਲੀ ਉਹ ਇਹ ਕਿ ਭਾਈ ਭਗਤੂ ਜੀ ਬਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਦੇ ਪੁੰਜ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ ਪਾਸੋਂ ਭਾਈ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਮਿਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਜਿਉਣ ਦਾਸ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਜਿਉਣ ਦਾਸ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਸੰਤ ਦਾਸ ਤੇ ਗਉਰਾ ਜੀ ਹੋਏ। ਗਉਰਾ ਜੀ ਨੇ ਭੁੱਚੋ ਪਿੰਡ ਵਸਾਇਆ ਜਿਥੋਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਿਧੂਆਂ ਨੂੰ ਭਾਈ ਕੇ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੰਤ ਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਸਾਡੀ ਇਸ ਲਿਖਤ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਭਾਈ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾ ਰਾਮ ਸਿੰਘ, ਬਖਤੂ ਅਤੇ ਤਖਤੂ ਜੀ ਸਨ। ਚਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਚਾਰ ਚੱਕ ਵਸੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਭਾਈ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਦਸਮ-ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਹਜੂਰ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਗਏ ਅਤੇ ਅਪਣੇ ਪਿੰਡ ਚਰਨ ਪਾਉਣ ਦੀ ਅਰਜ਼ ਗੁਜ਼ਾਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨ ਲਈ ਗਈ। ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਅਪਣੇ ਵਡੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਸੁਣਾਈ ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੰਤਾਤੁਰ ਹੋਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ ਇਹ ਕੀ ਕਰ ਲਿਆ ਤੁਸੀਂ ? ਆਪਾਂ ਬਿਠਾਵਾਂਗੇ ਕਿਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ? ਕਿਥੇ ਉਹ, ਕਿਥੇ ਆਪਾਂ। ਦੇਖੋ ਕਿੰਨੀਆਂ ਗਰਮ ਲੂਆਂ ਤੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਵਗ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਈ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਅਦਬ ਕਰਨ ਦੀ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ - ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਾਸ ਪਰਤੇ, ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ - ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਕਿਰਪਾਲੂ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰ ਲਈ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੋਣ ਲਾਇਕ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਥਾਂ ਤਾਂ ਹੈ ਨਹੀਂ। ਗਰਮੀ