ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਉਹ ਸਦਾ ਜਿਉਦੇ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਨੇਕ ਕਮਾਈਆਂ ਨੇ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਫਿਅਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦੇ, ਬੰਦੇ ਪਾਕ ਗੁਨਾਹ ਤੋਂ ਜੰਮਦੇ ਨੇ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਗੌਰ ਅੰਦਰ ਪਛੋਤਾਸੀ ਆਣੀ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨਾ ਦੱਬੀਏ ਮੋਤੀਆਂ ਨੂੰ ਫੁਲ ਅੱਗ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਾੜੀਏ ਜੀ

ਜੇਹਾ ਬੀਜਿਆ ਵਾਰਸਾ ਵਢ ਲਈਏ ਹਰਫ ਵਿੱਚ ਕੁਰਾਨ ਦੇ ਆਇਆ ਈ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਉਜਾੜ ਕੇ ਵਸਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪ ਖ਼ੈਰ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਵਸੀਏ ਕਿਉਂ

 

ਮਜ਼ਹਬ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਹੱਬਤ-

ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁੱਚੇ ਸ਼ਾਇਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰੀਂ ਇੱਕ ਉਚੇ ਆਲਮ-ਏ-ਦੀਨ (ਦੀਨ ਦਾ ਪੰਡਤ) ਤੇ ਮੁਖਲਿਸ (ਸੱਚਾ) ਮੁਸਲਮਾਨ ਵੀ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਦੇ ਪਸਮੰਜ਼ਰ (ਪਿਠ ਭੂਮੀ) ਵਿੱਚ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਰਸੂਲ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ, ਮਜ਼ਹਬੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਸਰ, ਇਸਲਾਮੀ ਅਕਾਇਦ (ਅਕੀਦਾ ਦਾ ਬਹੁਵਚਨ) ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਬੜੇ ਭਰਵੇਂ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਏ। ਏਸ ਤੋਂ ਨਾ ਸਿਰਫ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਹਬੀ ਇਲਮ (ਗਿਆਨ) ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਏ ਸਗੋਂ ਇਸਲਾਮ ਨਾਲ ਖ਼ਲੂਸ ਦਾ ਸਬੂਤ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਏ। ਵਾਰਸ ਹੋਰਾਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਲੰਮਾ ਅਰਸਾ ਮਸਜਿਦਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਮਜ਼ਹਬੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ। ਹੀਰ ਦੀ ਤਸਨੀਫ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਮਲਕਾ ਹਾਂਸ ਦੀ ਮਸਜਿਦ ਦੇ ਹੁਜਰੇ ਵਿੱਚ ਬਹਿ ਕੇ ਕੀਤਾ। ਮਜ਼ਹਬ ਨਾਲ ਏਨਾ ਕਰੀਬੀ ਤੁਅੱਲਕ ਹੋਣ ਪਾਰੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਸਫ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ:

ਸਭੋ ਜਗ ਫਾਨੀ ਇੱਕੋ ਰੱਬ ਬਾਕੀ ਹੁਕਮ ਕੀਤਾ ਏ ਆਪ ਰਹਿਮਾਨ ਮੀਆਂ

ਕੁਲ ਸ਼ੈਈ ਹਾਲਕ ਇੱਲਾ ਵਜਹਾ ਹੁਕਮ ਆਇਆ ਏ ਵਿੱਚ ਕੁਰਾਨ ਮੀਆਂ

ਨਬੀ ਪਾਕ ਜੇਹਾ ਮਰਸਲ ਇੱਕ ਨਾਹੀਂ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਖਾਸ ਹਜ਼ੂਰ ਜੇਹਾ

ਦੂਈ ਨਾਅਤ ਰਸੂਲ ਮਕਬੂਲ ਵਾਲੀ ਜੈਦੇ ਹੱਕ ਨਜ਼ੂਲ "ਲੌਲਾਕ" ਕੀਤਾ

ਖਾਕੀ ਆਖ ਕੇ ਰੁਤਬਾ ਵੱਡਾ ਦਿੱਤਾ ਸਭ ਖਲਕ ਦੇ ਐਬ ਥੀਂ ਪਾਕ ਕੀਤਾ

ਚਾਰੇ ਯਾਰ ਰਸੂਲ ਦੇ ਚਾਰ ਗੌਹਰ ਸਭੇ ਇੱਕ ਥੀਂ ਇੱਕ ਚੜ੍ਹਦੜੇ ਨੀ

ਅਬੂ ਬਕਰ ਤੇ ਉਮਰ ਅਸਮਾਨ ਅਲੀ, ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਸੁਹੰਦੜੇ ਨੀ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨਮਾਜ਼ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਵੱਡਾ ਸਿਰੋ ਲਾਹ ਓ ਦਿਲਬਰਾ ਵਾਸਤਾ ਈ