ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰੀਂ ਕਈ ਹੋਰ ਸ਼ਿਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਭਰੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਾ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕਰਦੇ ਨੇ:

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਾ ਭਾਗ ਭਰੀਏ ਅਨੀ ਮੁਨਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀਏ ਵਾਸਤਾ ਈ

ਲੜੀਏ ਆਪ ਬਰੋਬਰੀ ਭਾਗ ਭਰੀਏ, ਸੋਟਾ ਪਕੜ ਯਤੀਮ ਨੂੰ ਤਾੜਨਾ ਕੀ

ਕੀਜੀਏ ਹੁਸਨ ਦਾ ਮਾਨ ਨਾ ਭਾਗ ਭਰੀਏ, ਛਲ ਜਾਏਗਾ ਰੂਪ ਵਿਚਾਰੀਏ ਨੀ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਫਕੀਰ ਦੀ ਅਕਲ ਕਿੱਥੇ ਇਹ ਪੱਟੀਆਂ ਇਸ਼ਕ ਪੜ੍ਹਾਈਆਂ ਨੇ

ਇਹ ਮਿਸਰਾ ਵੀ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਕ ਵਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਏ;

ਤਦੋਂ ਸ਼ੌਕ ਹੋਇਆ ਕਿੱਸਾ ਜੋੜਨੇ ਦਾ ਜਦੋਂ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਗੱਲ ਇਜ਼ਹਾਰ ਹੋਈ

ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਿਸਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਜ਼ਮੂਨ ਇੰਜ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਏ;

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਨੂੰ ਸਿਕ ਦੀਦਾਰ ਦੀ ਹੈ ਜੇਹੀ ਹੀਰ ਨੂੰ ਭਟਕਣਾ ਯਾਰ ਦੀ ਸੀ

 

ਬਿਆਨ ਦੀ ਕੋਮਲਤਾ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਉਹ ਸ਼ਾਇਰ ਏ ਜਿਹਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਜ਼ਬਾਨ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹਤ ਨਸੀਬ ਹੋਈ ਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਦਬ ਵਿੱਚ ਮਕਾਮ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਕ ਵਜ੍ਹਾ ਦੀ ਸ਼ਿਅਰੀ ਜ਼ਬਾਨ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਕੋਮਲਤਾ ਏ। ਉਹ ਬੜੇ ਬੜੇ ਦਕੀਹ (ਔਖੇ) ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ ਬੜੇ ਸੁਹਣੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਕੋਮਲ ਲਫਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਨੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਤਸਨੂਅ (ਬਨਾਵਟ) ਨਾਲ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ੈ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇੰਤਹਾਈ (ਬਹੁਤ) ਕਰੀਬ ਰਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਜ਼ਬਾਨ ਦਾ ਵਰਤਾਰਾ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਜ਼ਹਾਰ ਦੀ ਕੁਵੱਤ (ਸ਼ਕਤੀ) ਨੂੰ ਸਾਦਗੀ ਦਾ ਹੁਸਨ ਬਖਸ਼ ਕੇ ਅਪਣੀ ਫਨਕਾਰੀ ਦਾ ਲੋਹਾ ਮੰਨਵਾਇਆ ਏ।

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰੀਂ ਰਮਜ਼ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੜੇ ਕੋਮਲ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਨੇ;

ਜਿਹੜੇ ਬਾਜ਼ ਤੋ ਕਾਵਾਂ ਨੇ ਕੂੰਜ ਖੋਹੀ, ਸਬਰ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰ ਬਾਜ਼ ਫਨਾ ਹੋਇਆ

ਦੁਨੀਆਂ ਛਡ ਉਦਾਸੀਆਂ ਪਹਿਨ ਲਈਆਂ ਸੱਯਦ ਵਾਰਸੋ ਹਨ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਇਆ

ਲਹਿਜੇ ਦੀ ਕੋਮਲਤਾ ਤੇ ਜ਼ੁਬਾਨ ਸਾਦਗੀ ਦੇ ਮੰਜਰ ਕਾਂ ਥਾਂ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ;

ਗਿਆ ਭਜ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਨਾਲ ਠੂਠਾ ਤੇ ਕੀਮਤ ਲੈ ਜਾ ਸਾਥੋਂ ਮਟ ਦੀ ਏ

ਤਕਦੀਰ ਅਲਾਹ ਦੀ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮੋੜੇ ਤਕਦੀਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਪਟਦੀ ਏ

ਮੂਸਾ ਲੰਘਿਆ ਪਾਰ, ਫਰਔਨ ਉਤੇ ਤਕਦੀਰ ਦਰਿਆ ਪੱਲਟ ਦੀ ਏ