ਯੂਸਫ ਜੇਹੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰ ਜ਼ਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਤਕਦੀਰ ਖੂਹੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਦੀ ਏ

 

ਮਜ਼ਮੂਨ ਆਫਰੀਨੀ

ਮੁਖਤਸਰ ਲਫਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਆਖ ਜਾਣਾ ਤੇ ਸ਼ਿਅਰ ਦੀ ਸ਼ਿਅਰੀਅਤ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਵੀ ਨਾ ਆਣ ਦੇਣ ਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਾਇਰੀ ਏ। ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰਾਂ ਕੋਲ ਮਜ਼ਮੂਨ ਆਫਰੀਨੀ (ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ) ਦਾ ਹੁਨਰ ਵੀ ਅੰਤਾਂ ਦਾ ਏ। ਉਹ ਤਮਲੀਹ (ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ) ਦੇ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਨੇ ਕਿ ਤਾਰੀਖ ਦੇ ਫਨ ਦੇ ਕਈ ਅਬਵਾਬ (ਕਾਂਡ) ਇਕ ਸ਼ਿਅਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੇ ਨੇ;

ਆਸ਼ਕ ਚਕ ਕੇ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਪੰਡ ਸਿਰ ਤੇ ਕਟ ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਪਾਰ ਉਤਾਰਦੇ ਨੇ

ਹਜ਼ਰਤ ਯਾਅਕੂਬ ਦਾ ਤਮਲੀਹ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਨੇ ਤੇ ਯੂਸਫ ਦਾ ਵਾਕਿਆ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦਾ

ਹੁਣ ਹੀਰ ਗਵਾਇਕੇ ਹੀਰਿਆ ਓ. ਰੋਨਾਏ ਅਸਰਾਈਲ ਵਾਂਗੂੰ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਮੂਨ ਆਫਰੀਨੀ ਦੇ ਚੰਦ ਨਮੂਨੇ ਮਸਾਲ ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ;

ਮਰਦ ਸਾਫ ਚਿਹਰੇ ਹਨ ਨੇਕੀਆਂ ਦੇ ਸੂਰਤ ਰੰਨ ਦੀ ਮੀਮ ਮੌਕੂਫ ਹੈ ਨੀ

ਮਰਦ ਆਲਮ ਫਾਜ਼ਲ ਅਤੇ ਅਸਲ ਕਾਬਲ ਕਿਸੇ ਰੰਨ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮੌਕੂਫ ਹੈ

ਘਰੋਂ ਕੱਢਿਆ ਅਕਲ ਸ਼ਊਰ ਗਿਆ, ਆਦਮ ਜੰਨਤੋਂ ਕੱਢ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਰਹਿਆ ਜੋਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੂੰਹ ਤੂਫਾਨ ਹੈਰਾਨ ਕੀਤਾ

 

ਲਹਿਜੇ ਦੀ ਸ਼ੌਖੀ-

ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰੀਂ ਬੜੀ ਮਹਾਰਤ ਨਾਲ ਅਪਣੇ ਲਹਿਜੇ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਢਾਲ ਲੈਂਦੇ ਨੇ। ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਕਿ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰੀ ਰਿੰਦਾਨਾ (ਆਜ਼ਾਦ) ਤਬੀਅਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ। ਕਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਕਿਤੇ ਮਾਹੌਲ ਬਣਿਆ ਏ ਓਥੇ ਵਾਰਸ ਸ਼ਾਹ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਅਪਣੀ ਸ਼ੋਖ ਤਬੀਅਤ ਦਾ ਭਰਪੂਰ ਇਜ਼ਹਾਰ ਕੀਤਾ ਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ੋਖੀ ਬਾਅਜ਼ ਮਕਾਮਾਤ ਉਤੇ ਤਗੱਜ਼ਲ ਦਾ ਮਜ਼ਾਜ ਇਖਤਿਆਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਤਨਜ਼ ਤੇ ਮਜ਼ਾਹ ਦਾ ਅੰਸਰ ਵੀ ਨਮਾਇਆਂ ਏ;

ਚੂੰਢੀ ਵੱਖੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਢ ਲੈਂਦਾ ਪਿੱਛੋਂ ਆਪਣੀ ਵਾਰ ਫਿਰ ਚੀਕਦਾ ਏ

ਇੱਕੇ ਖੈਰ ਹੱਥਾਂ ਨਹੀਂ ਇਹ ਰਾਵਲ ਦਿਲ ਇਹਦਾ ਚੇਲੜਾ ਕਿਸੇ ਪਲੀਤ ਦਾ ਏ