ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਹਰ 15 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੀਵ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿਓ।

ਗੰਨਾ ਬੀਜਣ ਉਪਰੰਤ 3 ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਹਰ ਨਾਲ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੀਵ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ 200 ਲਿਟਰ ਦੇਣਾ ਹੈ। 3 ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਿਸ ਨਾਲ਼ੀ ਵਿੱਚ ਗੰਨਾ ਹੈ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਨਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇਂਦੇ ਰਹੋ। ਯਾਨੀਕਿ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੰਤਰ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਗੰਨਾ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ 6 ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਸਿਰਫ਼ ਨਾਲੀ ਨੰਬਰ 3 ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਿਓ। ਯਾਨੀਕਿ ਮਿਰਚੀ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ, ਬਾਕੀ ਨਾਲੀ ਨੰਬਰ 1, 2 ਅਤੇ 4 ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਨੂੰ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦਾ ਚੌੜਾ ਆਧਾਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਨੂੰ ਵਧੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉਵੇਂ ਉਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਤੀਜਨ ਸਰੂਪ ਗੰਨੇ ਦੀ ਚੌੜਾਈ, ਉੱਚਾਈ ਅਤੇ ਵਜ਼ਨ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ 75 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਬੱਚਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਗੰਨੇ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅੰਤਰ ਫ਼ਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਘਾਹ ਜਾਂ ਕਬਾੜ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਪੁੱਟ ਕੇ ਉਥੇ ਹੀ ਸੁੱਟ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਅੰਤਰ ਫ਼ਸਲਾਂ ਵਧ ਕੇ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਘਾਹ ਜਾਂ ਕਬਾੜ ਉੱਗਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਗੰਨੇ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਆਗ ਨੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਸੁੱਟ ਦੇਈਏ ਤਾਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਭੂਮੀ ਦਾ ਢੱਕਣਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚਲੇ ਗੰਢੋਏ 24 ਘੰਟੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੰਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਖ਼ੁਰਾਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਾਡੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਉਪਜਾਊ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਲੋਬੀਆ ਜਾਂ ਦਾਲਾਂ ਦੀ ਜੋ ਵੀ ਫ਼ਸਲ ਬੀਜੀ ਹੋਏ ਜਦੋਂ ਪੱਕ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਫ਼ਲੀਆਂ ਤੋੜ ਕੇ ਦਾਣੇ ਕੱਢ ਲਓ। ਜੇਕਰ ਮਿਰਚਾਂ ਜਾਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਬੀਜੀਆਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਟ ਲਓ। ਇਸ