ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇ ਫਲਸਫੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਈ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ

ਉਹ ਸਿੱਧਾ ਸਾਦਾ ਜਿਹਾ ਕਿਸਾਨ ਆਪਣੇ ਖੇਤ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ-ਮਗਨ ਏਨਾ ਕਿ ਉਸ ’ਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਹਲਚਲ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਖੇਤ ਵਿਚ ਪੈਰ ਧਰਦਿਆਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਦਾ ਖੇਤ ਸਜੀਵ ਖੇਤ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਮਿੱਟੀ ਸਜੀਵ ਹੈ ਜੋ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਸਜੀਵ ਹਨ ਜੋ ਮੂੰਹੋਂ ਬੋਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਪੰਛੀ, ਵੰਨ-ਸੁਵੰਨੇ ਜੀਵ ਸਹਿਜ ਹੀ ਦਿੱਸ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਖ਼ਾਲਸਾ ਜੀ ! ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਖੇਤੀ ਹੈ ? ਤਾਂ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਬੁਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਸਰਬੱਤ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਾਨਕ ਖੇਤੀ।' ਉਸ ਕਿਸਾਨ ਦਾ ਨਾਂਅ ਹੈ ਹਰਜੰਟ ਸਿੰਘ, ਪਿੰਡ ਰਾਏਕੇ ਕਲਾਂ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬਠਿੰਡਾ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਦੀ ਇਕ ਲੋਕ ਲਹਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਿੰਡ-ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਫੈਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਸੰਗ ਰੂਹਾਨੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਕਿਸਾਨ 'ਨਾਨਕ ਖੇਤੀ' ਆਖਦੇ ਹਨ। ਨਾਨਕ ਖੇਤੀ ਕਿਉਂ ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ 'ਮਾਂ-ਪੁੱਤ' ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ-ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰ ਕਿਸਾਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਸਾਨ, ਸੰਜਮ, ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕਣ-ਕਣ ਵਿਚ ਜਿਊਣ ਵਾਲਾ ਸਾਧਕ ਕਿਸਾਨ ਹੈ।

ਲੋਕ ਹਿੱਤ ਤੇ ਕੁਦਰਤ ਹਿੱਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਈ ਹੋਈ ਅਜਿਹੀ ਨਾਨਕ ਖੇਤੀ