ਹੈ। ਹੁਣ ਉਹ ਖੇਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾ ਹੀ ਖੇਤੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਹਿਕਮੇ ਦੇ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੀ ਝਾਕ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਡਾ: ਹਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ, ਜੋ ਕਿ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਡਾਕਟਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ, ਜਲਾਲਦੀਵਾਲ (ਰਾਏਕੋਟ) ਪਿੰਡ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਕਿਸਾਨ ਵੀ ਹਨ, ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਹਰੇਕ ਕਿਸਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਾਹਿਰ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਕਿਸਾਨਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਵਿਚ ਵਿਚਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰੋਮ- ਰੋਮ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਦੇ ਫਲਸਫੇ ਵਿਚ ਗੜੁੱਚ ਹੈ। ਆਧੁਨਿਕ ਖੇਤੀ ਦੇ ਇਸ ਪੱਛਮੀ ਮਾਡਲ ਨੇ ਖੇਤੀ ਦਾ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਖੇਤੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਮਾਹਿਰਾਂ ਤਕ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕੈਮੀਕਲ ਖੇਤੀ ਦੇ ਇਸ ਮਾਡਲ ਨੇ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਗਿਆਨੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਸੋਚੀ ਸਮਝੀ ਚਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਮਾਹਿਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਹੁ-ਕੌਮੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਅਤੇ ਕੈਮੀਕਲ ਵਿਕ੍ਰੇਤਾਵਾਂ ਦਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭੱਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਹੈ ਕਿ 3-5 ਸਾਲ ਕਿਤਾਬੀ ਗਿਆਨ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾਹਿਰ ਹੈ ਜਦ ਕਿ ਖੁਦ 40 ਸਾਲ ਤੋਂ ਖੇਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ 5000 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਖੇਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕਿਸਾਨ, ਇੱਕ ਆਮ ਅਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਾਹ-ਹਯਾਤੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦਾ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਧਾਉਣ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੇਤੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਤੈਨੀ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਲੈਸ ਕਰਾਂਗੇ। ਅਸੀਂ ਉਹ ਕੌਮ ਹਾਂ ਜਿਸ ਕੋਲ ਖੇਤੀ ਵਸਤਾਂ ਦਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਭੰਡਾਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਖੇਤੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਮੀਰ ਵਿਰਸਾ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ।

ਕੇ.ਵੀ.ਐੱਮ. ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਗਤ ਪੂਰਨ ਸਿੰਘ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਤ ਪਿੰਗਲਵਾੜਾ ਸੁਸਾਇਟੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜੋ ਅਤਿ ਸਤਿਕਾਰਤ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ, ਨੇ ਜਿੱਥੇ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤੀ ਦੀ ਇਸ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਉਥੇ ਪਿੰਡ ਧੀਰਾਕੋਟ (ਜੰਡਿਆਲਾ ਗੁਰੂ) ਵਿਚ 36 ਏਕੜ ਦਾ