ਆਕਲੈਂਡ ਨੂੰ ਫ਼ਿਰੋਜ਼ਪੁਰ ਵਿਖੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਸੋਹਣ ਸਿੰਘ ਸੂਰੀ ਅਨੁਸਾਰ ੧੮੩੮ ਦੇ ਨਵੰਬਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸਰਦਾਰ ਅਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ, ਰਾਜਾ ਸੁਚੇਤ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਕਲੈਂਡ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਖ਼ਾਲਸਾ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਲਿਖਤੀ ਪਰਮਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਮੌਜੀਬ ਅਤੇ ਮੌਜੀਲ ਸਵਾਰੀ ਦਾ ਮੁੱਖੀ ਸੀ। ੨੬ ਅਪ੍ਰੈਲ ੧੮੩੯ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਵਰ ਨੌ ਨਿਹਾਲ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਵੈਨਤੂਰਾ ਦੇ ਵਫ਼ਦ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।

ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ੨੭ ਜੂਨ ੧੮੩੯ ਨੂੰ ਪ੍ਰਲੋਕ ਸੁਧਾਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਉਪਰੰਤ ਸਰਦਾਰ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਰਾਜ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠੇ। ਸਰਦਾਰ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਘੋੜ ਸਵਾਰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮੁਖੀ ਥਾਪੇ ਗਏ। ਸਤੰਬਰ ੧੮੩੯ ਵਿੱਚ ਇਹ ਲਾਰਡ ਆਕਲੈਂਡ ਨਾਲ ਸ਼ਿਮਲੇ ਵਿਖੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਕੀਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਰਦਾਰ ਲਹਿਣਾ ਸਿੰਘ ਮਜੀਠੀਆ ਅਤੇ ਫ਼ਕੀਰ ਅਜ਼ੀਜ਼-ਉਦ-ਦੀਨ ਵੀ ਗਏ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਫ਼ਕੀਰ ਅਜ਼ੀਜ਼-ਉਦ-ਦੀਨ ਨਾਲੋਂ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅਹੁਦੇ ਅਤੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਸਨ ਪਰ ਵਾਪਸੀ ਸਮੇਂ ਆਕਲੈਂਡ ਵੱਲੋਂ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਫ਼ਕੀਰ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਮੁੱਲੀ ਖਿੱਲਤ ਭੇਂਟ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਸੰਨ ੧੮੪੦ ਵਿੱਚ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੰਡੀ ਅਤੇ ਕਮਲਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵੈਨਤੂਰਾ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ।

ਮਹਾਰਾਜਾ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਨੌ ਨਿਹਾਲ ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਪਿੱਛੋਂ ਸਰਦਾਰ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਚੰਗੀ ਪਦਵੀ ਤੇ ਰਿਹਾ। ਜਦੋਂ ਇਹ ੧੮੪੩ ਵਿੱਚ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਅਤੇ ਕਾਬਲ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਈ ਪਿੱਛੋਂ ਲਾਹੌਰ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਰੋਬ ਆਫ਼ ਆਨਰ' ਦੇ ਕੇ ਨਵਾਜਿਆ (ਸੋਹਣ ਲਾਲ ਸੂਰੀ)। ੧ ਅਕਤੂਬਰ ੧੮੪੩ ਨੂੰ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਰਸਾਲੇ ਦਾ ਕਮਾਂਡਰ ਥਾਪਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸੰਧਾਵਾਲੀਆ ਦੀ ਮਿਲੀ ਭੁਗਤ ਨੇ ਸਤੰਬਰ ੧੮੪੩ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸ਼ੇਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਧਿਆਨ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਹੀਰਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਠਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਡਟ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ।

ਸਰਦਾਰ ਅਰਜਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਰਦਾਰ ਜਵਾਹਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਜੰਗਾਂ ਅੰਦਰ ਬਰਤਾਨਵੀ ਫ਼ੌਜ ਨਾਲ ਤਕੜਾ ਆਢਾ ਲਾਇਆ। ਪਰ