ਲਾਇਸੰਸ ਸ਼ੁਦਾ ਹਥਿਆਰ ਹਨ। ਬਰੂਦ ਮੁਕਣ ਤੇ ਨਕਾਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਨਲਵਾ ਨੇ ਕਿਰਪਾਨ ਸਦਕਾ ਹੀ ਜ਼ਾਲਮ ਅਫ਼ਗਾਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਭੰਨ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਅੰਦਰ ਹਮਲਾਵਰ ਬਣ ਕੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ। ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਨੂੰ ਸੁਰਜੀਤ ਕਰ ਕੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਇਆ ਅਤੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅੰਦਰ ਨਵੀਂ ਰੂਹ ਫੂਕ ਦਿੱਤੀ। ਦੂਜੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ੧੯੪੭ ਦੀ ਵੰਡ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਬੰਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਆਉਣਾ ਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁਜਰਾਂਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਵੱਡੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ 'ਚ ਛੱਡੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਾਰ-ਮਰਾਈ ਤੇ ਕਟਾ-ਵੱਡੀ ਵੱਡਾ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਗਈ ਸੀ। ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਮਹਾਨ ਯਾਦਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਈਆਂ। ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਯਾਦਾਂ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਦੇ ਜੁਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਭਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ੌਜ ਨੇ ਉੜੀ (ਕਸ਼ਮੀਰ) ਚੌਕੀ ਦਾ ਨਾਂ 'ਨਲਵਾ' ਰੱਖਿਆ। ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਫ਼ਤਰ ਦੀ ਬਿਲਡਿੰਗ 'ਨਲਵਾ ਬਲਾਕ' ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਹੈ। (ਬੀ.ਐੱਸ. ਨਲੂਆ, ੨੦੦੧) ਬਲਵੰਤ ਸਿੰਘ ਨਲੂਆ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਝੰਗ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਲੂਆ ਹੋਇਆ।

ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਿਸ਼ਤੀ

Mr. Wade lived in Punjab for 15 years. In a letter addressed to Mr. Maddock Secretary of the Government of India in 1841, drew attention to a ferry on the river Narbada called Nalwah. The river Narbada flows along the Vindhya range deep within Hindustan and long has been regarded as the symbiolic boundary between North and South India. Narbada led to Nanded where Guru Gobind Singh Ji resided for 14 months before departure from the mortal world.

ਵਨੀਤ ਨਲੂਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਹਿਸਟੋਰੀਅਨ ਇਹ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਕਿ ਨੰਦੇੜ ਵਿਖੇ ਅਬਚਲ ਨਗਰ