ਸਰਕਾਰ ਅੱਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਇਸ ਦੇ ਹੱਥ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਕੰਬ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਰੋਦੇਂ ਕੁਰਲਾਉਂਦੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਿੱਟੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਫੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਸ਼ਹਿਨਸ਼ਾਹ! ਮੈਥੋਂ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਾਅਦੇ ਅੱਖੋਂ-ਪਰੋਖੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਧ੍ਰੋਹ ਕਮਾਇਆ ਹੈ ਆਪ ਨਾਲ ਮੱਥਾ ਲਾ ਕੇ। ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਬਖਸ਼ ਦਿਉ। ਮੈਂ ਬਾਜਗੁਜ਼ਾਰੀ, ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਤੇ ਤਾਵਾਨ ਜੰਗ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ ਅਤੇ ਅੱਗੋਂ ਤੋਂ ਅਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ"। ਮਹਾਰਾਜੇ ਨੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਲੇਲੜੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ ਕੇਵਲ ਮੁਆਫ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸਗੋਂ ਨਵਾਬੀ ਬਖਸ਼ ਕੇ ਮੁਲਤਾਨ ਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਲਈ ਆਖਿਆ।

ਮਹਾਰਾਜੇ ਨੇ ਮੁਲਤਾਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਦਰਬਾਰ ਆਯੋਜਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਧੜ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹੀਦ ਅਤੇ ਫੱਟੜ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾਂ ਗਾਇਨ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੈਨਸ਼ਨਾਂ ਤੇ ਜਾਗੀਰਾਂ ਬਖਸ਼ੀਆਂ। ਸਰਦਾਰ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਮਹਾਨ ਦਲੇਰੀ ਬਦਲੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ੨੦ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਸਲਾਨਾ ਜਾਗੀਰ ਦਿੱਤੀ। ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸ਼ੇਰਿ-ਏ-ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੋਹਰਾਂ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਦੀ ਵਾਰੀਆਂ। ਸੀਤਾ ਰਾਮ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਕਾਵਿ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੰਞ ਲਿਖਿਆ ਹੈ-

ਤਬ ਮਹਾਰਾਜ ਥਾਪੀ ਦੇਨ ਹਰੀ ਸਿੰਘ ਤਾਈਂ,

ਨਿਮਕ ਹਲਾਲੀ ਐਸਾ ਸੂਰਮਾ ਨਾ ਕਾਈ ਹੈ।

ਵਾਰ ਕੇ ਕੱਢੇ ਮੋਹਰਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਸੀਸ ਉੱਤੋਂ,

ਹਿਰਦੇ ਕੇ ਬੀਚ ਖੁਸ਼ੀ ਜਾਈ ਨਾ ਸਮਾਈ ਹੈ।

ਮਿੱਠੇ ਟਿਵਾਣੇ ਉੱਪਰ ਫ਼ਤਹਿ

ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਾਥਾ ਮੁਤਾਬਕ ੧੬੯੦ ਵਿੱਚ ਮੀਰ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ ਨੇ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਇੱਕ ਖੂਹ ਖੁਦਵਾਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਮਿੱਠਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਜਦ ਕਿ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਖਾਰਾ ਸੀ। ਟਿਵਾਣੇ ਗੋਤ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਇਥੇ ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਨਾਂ ਮਿੱਠਾ ਟਿਵਾਣਾ ਪੈ ਗਿਆ।