ਸੁਖ ਸੈਨਤ

ਅਜ ਸੁਖ ਸੈਨਤ ਅਰਸ਼ੋਂ ਆਈ-

'ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਂਦੈ ਸਾਂਈਂ

'ਊਹੋ ਸਾਂਈਂ, ਓਹੋ ਸਾਂਈਂ,

'ਜਿਸ ਦੀ ਸੀ ਤੈਂ ਲਿਵ ਮਨਿ ਲਾਈ।”

ਖੀਵੀ ਹੋਈਆਂ

ਖੀਵੀ ਹੋਈਆਂ

ਸੁਣ ਸੁਣ ਸਾਰੀ ਖੀਵੀ ਹੋਈਆਂ,

ਵਿਚ ਸ਼ੁਕਰਾਨੇ ਭਰ ਭਰ ਰੋਈਆਂ,

ਭਰ ਭਰ ਰੋਈਆਂ,

ਭਰ ਭਰ ਰੋਈਆਂ,

ਥਰਰ ਥਰਰ ਥਰ ਥਰਹਰ ਆਈ,

ਥਰਰਾਟਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਲਹਿਰਾਈ,

ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈਆਂ

ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈਆਂ।

ਹੁਣ ਉਸ ਛਿਨ ਦੀ ਯਾਦ ਪਿਆਰੀ

ਝੂੰਮਾਂ ਦੇਂਦੀ ਰੰਗ ਰੰਗਾਰੀ,

ਵਾਹ ਵਾ ਸਾਂਈਆਂ!

ਵਾਹ ਵਾ ਸਾਂਈਆਂ! 68.