ਮਾਮਲੇ ਨੇ ਸਾਡੀਆ ਚਕਰੀਆਂ ਖੂਬ ਭੁਆਈਆਂ ਨੇ । ਏਥੇ ਤਾਂ ਤਰਥੱਲੀ ਜਹੀ ਮੈਚ ਗਈ ਸੀ। ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ ਝੜੀ ਲੱਗ ਗਈ ਤੇ ਮਾਮਲਾ ਕੁਝ ਠੰਢਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਤੇ ਹਾਲੀ ਹੁਣ ਕਿਹੜਾ ਏਸ ਝੜੀ ਨੇ ਸਾਡੀ ਜਾਨ ਛੱਡੀ ਏ। ਜੇ ਮੈਂ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਜਾਪਦਾ ਏ ਗ੍ਹੀਤਜਾ ਨੂੰ ਹਾਲੀ ਇਹ ਸਭ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ?”

"ਹੋ ਸਕਦਾ ਏ," ਨਾਸਤਾਸੀਆ ਨੇ ਹੌਲੀ ਜਹੀ ਕਿਹਾ।

"ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਹਾਲੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ," ਉਤਜ਼ਾ ਨੇ ਬੜੀ ਨਰਮ ਵਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ। "

“ਤਾਂ ਫੇਰ ਉਹਨੂੰ ਇਤਲਾਹ ਦੇਣ ਮੈਂ ਉਹਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਮਾਮਲੇ ਤੈਅ ਕਰਨੇ ਨੇ।"

"ਇਹ ਚੰਗਾ ਏ - ਤੁਸੀਂ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੋਲ ਕਰ ਸਕੋਗੇ ।"

"ਹਾਂ, ਇਹ ਠੀਕ ਏ। ਹੁਣ ਤੋਂ ਉਹਨੂੰ ਏਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਤੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਏ ਇਹ ਪਰਤ ਆਈ ਏ। ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਅਸੀਂ ਭੁਲਾ ਛਡਾਗ।"

"ਤੱਕਿਆ ਈ ਨਾ, ਨਾਸਤਾਸੀਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਨਹੀਂ ਸਾਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਾਰਜੰਟ ਦਾਂਤਜ਼ਿਚ ਬੜੇ ਸਿਆਣੇ ਅਫ਼ਸਰ ਨੇ ।"

ਕੁੜੀ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਕੁਮਲਾਇਆ ਸੂਹਾ ਫੁੱਲ ਆਪਣੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਣ ਲੱਗ ਪਈ।

18.

ਆਸ ਤੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਨਾਸਤਾਸੀਆ ਮਸ਼ੀਨ ਉੱਤੇ ਪਰਤੀ-ਇੰਜ ਜਿਵੇਂ ਉਹਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਖਿੜ ਪਿਆ ਹੋਏ; ਪਰ ਜਿਸ ਸੂਰਜ ਨੇ ਇਹ ਖੇੜਾ ਬਖ਼ਸ਼ਿਆ ਸੀ, ਛੇਤੀ ਹੀ ਓਸ ਤੋਂ ਵਿਰਵਿਆਂ ਹੋ ਇਹ ਫੁੱਲ ਕੁਮਲਾ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਜਾਂਦੀ, ਗੀਤਜ਼ਾ ਦੀਆਂ ਲਾਲ ਬਿੰਬ ਅੱਖਾਂ ਉਹਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ। ਸਤਾਂਕਾ ਦੇ ਪੰਜੇ ਭਾਵੇਂ ਹਾਲੀ ਮੀਟੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਪਰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉਹ ਓਸ ਉੱਤੇ ਝਪਟ ਪੈਣ ਲਈ ਸ਼ਹਿ ਲਾਈ ਰੱਖਦੇ। ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ ਉਹ ਭੈਣ ਲਈ ਝਾੜ-ਪੂੰਝ ਕਰਦੀ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਏਨਾ ਕੁ ਹੱਥ ਵਟਾਂਦੀ ਜਿੰਨਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਤੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਵਟਾਂਦਰੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਸਮਝਦੀ। ਹੁਣ ਉਹਨੇ ਵਿਰਸੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਕਰਨਾ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਗ੍ਹੀਤਜਾ ਏਸ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸਾੜੇਖੋਰੇ ਰਿੰਡ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਾਰ ਸਮੇਤ ਨਿੱਠ ਕੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਕੋਈ ਵੀ ਉਹਨੂੰ ਏਸ ਤੋਂ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਕਦਾ। ਹਾਂ, ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਚਦੀ। ਉਹ ਕਿੱਡਾ ਤਕੜਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਗੱਭਰੂ ਨਿੱਕਲ ਆਇਆ ਸੀ। ਉਹਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੂਚੇ ਵਾਂਗ ਐਵੇਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਏਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭੁੱਲਿਆ ਭਟਕਿਆ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਬੜੀ ਨਿੱਗਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਏਥੇ