"ਸੋ ਮੈਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਏਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਗੀਤਜ਼ਾ ਲੁੰਗੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਭੋਂ ਦਾ ਕੀ ਬਣਿਆ ? ਉਹਨੇ ਗੋਲ-ਮੋਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੁ ਇਹਦਾ ਮੁੱਲ ਬਣਦਾ ਸੀ, ਓਦੂੰ ਵੱਧ ਦੇ ਕੇ ਉਹਨੇ ਇਹ ਖ਼ਰੀਦ ਲਈ ਏ, ਤੇ ਜਿਕਣ ਵੀ ਏ, ਉਹ ਇਹਦੇ ਬਦਲੇ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਕੁਝ ਵੱਧ ਹੀ ਮੁੱਲ ਮੋੜ ਚੁੱਕਿਆ ਏ - ਤੇ ਜੇ ਰੱਬ ਨੇ ਚਾਹਿਆ ਤੇ ਉਹ ਲਾਮੇ ਪਰਤ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਨਾਲ ਰੱਬੀ ਨਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਸਾਰਾ ਲੇਖਾ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਲਏਗਾ..."

"ਲਓ, ਸੁਣ ਲਓ ਇਹਦੀ ਗੱਲ। ਕਦੇ ਏਦੂੰ ਵਡੇਰੇ ਬਦਮਾਸ਼ ਨਾਲ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਵਾਹ ਪਿਆ ਏ ?" ਉਤਜ਼ਾ ਨੇ ਚੀਕ ਕੇ ਕਿਹਾ।

"ਤੇ ਜਦੋਂ ਫੇਰ ਅਸੀਂ ਕੁੜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਛੇੜੀ.. " ਨਾਸਤਾਸੀਆ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਗੁੱਛਾ-ਮੁੱਛਾ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਗੱਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਸਕਣ ਲਈ ਉਹਨੇ ਰੋਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ''ਤੇ ਜਦੋਂ ਫੇਰ ਅਸੀਂ ਕੁੜੀ ਦੀ ਗੱਲ ਛੇੜੀ," ਵੋਇਕੂ ਗੱਲ ਕਰੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।

"ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਪਤਾ ਏ।" ਉਤਜ਼ਾ ਵਿੱਚੋਂ ਈ ਬੋਲ ਪਈ, "ਉਹਨੇ ਸਾਡੇ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦਾ ਨੱਕ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਏ, ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਭੰਡੀ ਕਰਾਈ ਏ, ਉਹ ਨਜਾਇਜ਼ ਬੱਚਾ ਜੰਮਣ ਵਾਲੀ ਏ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੀ ਬਕ-ਬਕ। ਭਲਾ ਨਜਾਇਜ਼ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ ? ਇਹ ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਔਲਾਦ ਏ... ਕੀ ਏਦੂੰ ਵੱਧ ਜਾਇਜ਼ ਬੱਚਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਏ ?”

"ਤੂੰ ਠੀਕ ਆਖ ਰਹੀ ਏਂ।" ਠਠਿਆਰ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਠੰਢਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ, "ਤੇ ਨਾਲੇ ਸਾਡਾ ਕਾਨੂੰਨ ਏਸ ਬੱਚੇ ਦਾ ਪੱਖ ਪੂਰਦਾ ਏ।"

"ਉਹਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਿਵੇਂ ਪਈ," ਉਤਜ਼ਾ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ, "ਪਾਂ ਮਾਰਿਆ ਕੁੱਤਾ, ਹੱਡ-ਹਰਾਮੀ, ਕੋਹੜਾ ਘੀਚੜ!"

ਨਾਸਤਾਸੀਆ ਨੇ ਵੋਇਕੂ ਵੱਲ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਧਾਈਆਂ, "ਉਫ਼ ! ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ - ਇਸ ਬੱਚੇ ਖ਼ਾਤਰ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਨੇ ਮੇਰੀ ਕੀ ਬਾਬ ਕੀਤੀ ਏ।"

ਠਠਿਆਰ ਨੇ ਉਹਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਫੜ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਉਤਾਂਹ ਉੱਠਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, "ਨਾ ਧੀਏ! ਹੁਣ ਹੋਰ ਨਾ ਰੋ। ਤੇ ਉੱਕਾ ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰ । ਨਵਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਤੇਰੇ ਬਾਲ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇਗਾ।" ਨਾਸਤਾਸੀਆ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੂੰਝੀਆਂ, ਉਹਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਨਵੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਪਈਆਂ ਸਨ । ਵੈਇਕੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਲਾ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਤੇ ਕਰੜੀ ਵਾਜ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਗਿਆ, "ਮੈਂ ਏਸ ਬਦਜ਼ਾਤ ਮਸ਼ੀਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਆਇਆ ਵਾਂ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮੋਇਆ ਮੁੱਕਿਆ ਸਮਝ ਕੇ ਪੁੱਠੀਆਂ ਛਾਲਾਂ ਨਾ ਪਿਆ ਮਾਰੇ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਤੇ ਉਹਦਾ ਵਾਰਸ ਤਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹੋਏਗਾ ਹੀ।"

"ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਹੋਏਗਾ," ਉਤਜ਼ਾ ਨੇ ਬੜੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ।

"ਤੇ ਕੁੜੀ ਕਿਓਂ ਨਾ ?" ਵੋਇਕੂ ਹੱਸਿਆ, "ਫੇਰ ਉਹਨੂੰ ਲਾਮ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਪਏਗਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬੱਚੇ ਜੰਮੇਂਗੀ। ਜਿਵੇਂ ਵੀ ਏ, ਜਿਕਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸਾਂ, ਮੈਂ ਗੀਤਜ਼ਾ ਲੁਗੂ ਨਾਲ ਏਧਰ ਓਧਰ ਦੀਆਂ ਬਥੇਰੀਆਂ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ