ਕੀ ਜਰਨਾ ਪਿਆ ਏ । ਪਰ ਇਹ ਲੰਮੀ ਵਿੱਥਿਆ ਏ । ਮੈਂ ਉਹਦੇ ਦਾਜ ਵਜੋਂ ਦੇਣ ਲਈ ਢਾਈ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਮੰਨ ਲਈ ਏ, ਪਰ ਹਾਲੀ ਉਹਦਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਉਹ ਅਕਲ ਦਾ ਅੰਨ੍ਹਾਂ ਭਰਾ ਪਰਤਦਾ ਨਹੀਂ, ਓਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹਨੇ ਵਿਆਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾਣਾ ।"

“ਹਾਲੀ ਪਰਤਿਆ ਨਹੀਂ ਉਹ ??"

"ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹਾਲੀ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਈ ਏ। ਏਸ ਨਾਸਤਾਸੀਆ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਉਹ ਓਇ, ਓਇ ਕਰਾਈ ਏ। ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਹਦੇ ਕੁਆਰੇ ਪੇਟ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਏ। ਓਸ ਤੋਂ ਖਹਿੜਾ ਛੁਡਾਣ ਲਈ ਮੈਂ ਢਾਈ ਏਕੜ ਏਸ ਵੇਲੇ ਦੇਣੇ ਵੀ ਮੰਨ ਗਿਆ ਪਰ ਹੁਣ ਹੱਥ ਪਿਆ ਮਲਦਾ ਹਾਂ - ਉਹਨੇ ਹੁਣ ਤੋਂ ਹੀ ਏਸ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਏ। ਸਤੋਇਕਾ ਚਰਨੈਤਜ਼ ਨੇ ਹੱਥ ਪੁਆ ਕੇ ਉਹਨੂੰ ਇਹ ਵਾਹ ਬੀਜ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਓਥੇ ਨੇੜੇ ਉਹਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁੱਲੀ ਵੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਏ। ਉਹ ਧਰਮ-ਮਾਤਾ ਓਥੇ ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਏ, ਤਾਂ ਜੋ 'ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕੇ' ਉਹਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਨਾਸਤਾਸੀਆ ਤਾਂ ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਏ, ਤੁਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਪਛਾਣ ਵੀ ਨਾ ਸਕੋ - ਏਡੀ ਬਦਸ਼ਕਲ ਹੋ ਗਈ ਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਏ। ਉਹਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਰਤਾ ਫ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ । ਬੜਾ ਵਲਾ ਪਾ ਕੇ ਮੈਂ ਪੈਲੀ ਬੰਨਾ ਵੇਖਣ ਨਿੱਕਲਦਾ ਆਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੱਥੇ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਇਹ ਬਦਚਲਨ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਮੰਨਦੀ ਏ! ਜੋ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਏ, ਤਕੜੇ ਤੋਂ ਤਕੜੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਏ..."

"ਨਹੀਂ ਗੀਤਜ਼ਾ, ਇੰਜ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ," ਮਾਲਕ ਕ੍ਰਿਸਤੀਆ ਨੇ ਅੱਗੇ ਨਾਲੋਂ ਕੁਝ ਵੱਧ ਉਦਾਸ ਤੇ ਅੜਭ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਅਸੀਂ ਵੀ ਕੋਈ ਚੂੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਸਭ ਦੇਖ ਲਵਾਂਗੇ।"

"ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਨੇ, ਮਾਲਕ.."

"ਏਸ ਵੇਲੇ ਹੋਰ ਸੁਣਨ ਦੀ ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਹੀਂ। ਗ੍ਹੀਤਜਾ, ਮੈਂ ਉਕਤਾ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਫੇਰ ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਵੀ ਸੁਝਾਵਾਂਗਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਏਸ ਚਰਨੈਤਜ਼ ਦਾ ਕੋਈ ਬੰਦੋਬਸਤ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਏ। ਮੈਂ ਉਹਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਕੋਈ ਮੜਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਵਾ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ। ਚੰਗੀ ਵਿਉਂਤ ਬਣਾ ਕੇ ਉਹਦੇ ਨਾਂ ਕੋਈ ਛੋਟਾ-ਮੋਟਾ ਜ਼ੁਰਮ ਲੁਆ ਦਿਆਂਗਾ। ਇੰਜ ਉਹ ਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।"

"ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਏ, ਮਹਾਰਾਜ ।"

"ਚੰਗਾ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਸਿੱਝ ਲਵਾਂਗੇ ਤੇ ਫੇਰ ਇਹ ਵੀ ਨਾ ਭੁੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖ ਰਿਹਾ ਸਾਂ, ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੇ, ਉਹ ਸਭ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛਤਰ ਛਾਇਆ ਥੱਲੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਮੈਂ ਜਾਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਦਾ ਨਰਮ-ਦਲੀਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ । ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੀ ਕੁਝ ਬੰਦੇ ਸਰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਨੇ । ਤੇਰਾ ਕੀ ਖ਼ਿਆਲ ਏ - ਉਹ ਓਥੇ ਵਕਤ ਜਾਇਆ ਕਰ ਰਹੇ ਨੇ, ਜਾਂ ਉਂਜ ਹੀ ਐਸ਼