ਮੀਤ੍ਰਿਆ, ਅਜਿਹੇ ਪਾਪੀ ਖ਼ਿਆਲ ਆਪਣੇ ਮਨੋ ਭਜਾ ਦੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਕਾਲ-ਕੋਠੜੀ ਵਿੱਚ ਰੁੜਕਦੀਆਂ ਫਿਰਨਗੀਆਂ ?"

"ਓਦੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਉਹਦਾ ਮੌਕੂ ਬੰਨ੍ਹਵਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵਾਂਗਾ।"

"ਨਹੀਂ, ਮੀਤ੍ਰਿਆ-ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਜ਼ੀਨਾਮਾ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ।"

ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਦਾ ਦਿਲ ਕੱਚਾ-ਕੱਚਾ ਜਿਹਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਉਂ ਕਿਤੇ ਉਹਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਭਰਿਆ ਗਲਾਸ ਪੀ ਲਿਆ ਹੋਏ। ਬੁੱਢਾ ਆਦਮੀ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਓਦੋਂ ਹੱਸਦਾ ਤੱਕ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹਦਾ ਸਰੀਰ ਕਦੇ ਆਕੜਦਾ ਤੇ ਕਦੇ ਨਿਸਲ ਹੁੰਦਾ ਉਲਟੀ ਕਰਨ ਦੇ ਪੀੜ ਭਰੇ ਜਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹਨੇ ਉਹਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚੂਇਕਾ ਸ਼ਰਾਬ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਅਖੀਰ ਮੁੰਡੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹਦਾ ਸਿਰ ਪਿਛਾਂਹ ਨਾੜ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਗਿਆ।

ਅਗਲੀ ਸਵੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਤ ਵੇਲ ਤ੍ਰਿਗਲੀਆ ਉਹਨੂੰ ਗੋਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਖੇਤਾਂ ਵੱਲ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨੇ ਉਹਨੂੰ ਕਾਮਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।

ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਗੋਲਿਆ ਹੀ ਨਾ । ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਕਿਤੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਖੇਡ ਦੇ ਕੋਲ ਜੁੜੇ ਤੇ ਤਿਗਲੀਆ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਵਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਤੇ ਸਾਗ-ਪੱਤੇ ਦੀ ਤਰੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਹਨੂੰ ਠੱਠਾ-ਮਖ਼ੌਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹਨਾਂ ਤੱਕਿਆ ਉਹ ਇੰਜ ਲੰਡਾਉਂਦਾ ਤੇ ਢਿਲ-ਢਿਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਹਨੂੰ ਉੱਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕੜਾਹੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਡੁੱਬਕੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹੋਣ। ਉਹਦੇ ਡੇਲਿਆਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਲਾਲ ਧਾਰੀਆਂ ਸਨ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਮੌਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉੱਕਾ ਜੇਰਾ ਨਾ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਉਹ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਦਾ ਇੰਜ ਮੌਜੂ ਬਣਾ ਕੇ ਦੱਸਣ। ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਉਹਦੀ ਰੋਜ਼ ਦਿਹਾੜੀ ਵਾਲੀ ਚੁਸਤੀ ਗੁਆਚ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਓਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੱਕੇ ਤੋਂ ਨਿੱਕੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹਨੂੰ ਛੇੜਨ ਦਾ ਹੀਆ ਹੋ ਗਿਆ

"ਸ਼ੈਦ ਪੁਲਿਸ ਸਾਰਜੰਟ ਗਾਰਨਿਆਤਜਾ ਉਹਨੂੰ ਕਿਤੇ ਮੇਜ ਮੇਲੇ ਵਾਲੇ ਖਾਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ।"

"ਓਇ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤੇ ਗਿਰਜੇ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਦਰੀ ਨੇ ਉਹਨੂੰ ਗੁਨਾਹ ਬਖਸ਼ਾਣ ਬਖਸ਼ਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਏ..."

"ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਓ! ਉਹਨੂੰ ਤੇ ਮਾਲਕ ਕ੍ਰਿਸਤੀਆ ਨੇ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨੂੰ ਨਵੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁਗਾਤ ਦੇ ਸਕੇ ।"

"ਓਇ ਨਹੀਂ। ਉਹਨੇ ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅੱਡੀ ਤਲਾ ਲੁਆ ਦਿੱਤਾ ਏ ਜਿਹੜੀਆਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ ਘਸ ਗਈਆਂ ਸਨ...।"

ਅੱਧ-ਗਲੇ ਮੱਕੀ ਦੇ ਟਾਂਡਿਆਂ ਦੇ ਢੇਰ ਉੱਤੇ ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਚੂਰ ਪਿਆ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਕੁਇਆ, ਉਹ ਬੇਸੁਰਤ ਜਿਹਾ ਪਿਆ ਸੀ ਤੇ ਕੁਝ ਸੁਣ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਿਹਾ। ਚਾਚਾ ਤ੍ਰਿਗਲੀਆ ਦੀ ਘਰ ਵਾਲੀ ਨੇ ਸਾਗ-ਪੱਤੇ ਦੀ ਤਰੀ ਚੰਗੀ ਬਣਾਈ ਸੀ, ਉਹਨੇ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਰਾ ਸਾਵਾ ਧਨੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਪੋਤੇ ਪਾਏ ਸਨ, ਰੋਟੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਬੋਦਾਰ ਨਹੀਂ