ਲਿਖ ਕੇ ਉਹ ਨਵੇਂ ਕਵੀਆਂ /ਕਵਿੱਤਰੀਆਂ ਦੀ ਮੂਹਰਲੀ ਕਤਾਰ 'ਚ ਜਾ ਖਲੋਤੀ ਹੈ। ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਦੂ ਭਰਿਆ ਚਮਤਕਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕ ਜਿੱਥੇ ਨੰਦਨ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਾਵਿ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਲ ਇਕ ਸੁਰ ਹੋਇਆ ਉੱਡਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਕਥਾ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਕਸੁਰ ਹੋਇਆ ਉਸਦਾ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਵਿਚ ਵੀ ਮੈਟਾ ਮਾਰਫ਼ਸਿਜ਼ ਹੋਇਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। "3 ਅੱਜ ਦੇ ਉਤਰ ਆਧੁਨਿਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਰਪੇਸ਼ ਉੱਤਰ ਆਧੁਨਿਕ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚਲੇ ਅਜਿਹੇ ਕੌਮੀ ਨਇਕ ਦੇ ਜੀਵਨ ਬਿਰਤਾਂਤ, ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ, ਸੋਚ, ਦ੍ਰਿੜ, ਇਰਾਦੇ, ਸ਼ਹਾਦਤ, ਗੌਰਵਮਈ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਤਤਕਾਲੀ ਸਿਆਸੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪੈਂਤੜਿਆਂ ਅਤੇ ਸੂਝ ਆਦਿ ਦੀ ਨਿਰਪੱਖ ਤੇ ਕਾਵਿਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਇਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਆਧੁਨਿਕ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਮੰਡੀ ਦੇ ਯੁਗ ਵਿਚਲੀ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਦੇ ਵਿਦਰੋਹ ਵਾਸਤੇ ਉਸਾਰੂ ਸੇਧ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਾਡੇ ਕੌਮੀ ਵਿਰਸੇ, ਲੋਕ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸੁਹਜਮਈ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦਾ ਕਥਾਨਕ ਵਿਧਾ ਅਨੁਸਾਰ ਲੰਬਾ ਚੌੜਾ ਪਰ ਵਿਉਂਤਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ, ਰਾਜਨੀਤਕ ਅਤੇ ਮਾਨਵਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਸਿਰਜਿਆ ਇਹ ਬਿਰਤਾਂਤ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਾਵਿ-ਜੁਗਤਾਂ ਤੇ ਕਾਵਿ-ਭਾਸ਼ਾ ਉਸਦੀਆਂ ਸੁਹਜਾਤਮਕ ਰੁਚੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਿਸਾਲ ਵਜੋਂ:
ਚਾਵਾਂ ਦਾ ਬੂਟਾ ਤਾਂ ਹਰਿਆ ਭਰਿਆ ਸੀ
ਚਾਵਾਂ ਦਾ ਬੂਟਾ ਤਾਂ ਹੱਥੀ ਧਰਿਆ ਸੀ
ਚਾਵਾਂ ਦੇ ਬੂਟੇ ਦੀ ਸੁੱਕੀ ਟਾਹਣੀ ਏ
ਚਾਵਾਂ ਦੇ ਬੂਟੇ ਦੀ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਏ
ਜੋ ਸੂਹੀ ਸਵੇਰ ਸੀ ਜੰਮਿਆ
ਕਰ ਗਿਆ ਸੂਹਾ ਹਨੇਰ
ਹਨੇਰ ਦੀ ਬੁੱਕਲ 'ਚੋਂ
ਫਿਰ ਜਨਮੀ ਸੂਹੀ ਸਵੇਰ....... 5
ਉਸਨੂੰ ਕੋਹਲੂ ਅੱਗੇ ਲਾਇਆ ਹੈ
ਕੋਹਲੂ ਉਸ ਤੋਂ ਚਲਾਇਆ ਹੈ
ਹਰ ਦਿਨ ਕੋਹਲੂ ਗਿੜਦਾ ਹੈ।
ਕੋਹਲੂ ਅੱਗੇ ਜੁੜਦਾ ਹੈ
ਅੰਦਰ ਵੀ ਕੁਝ ਝੜਦਾ ਹੈ
ਅੰਦਰ ਵੀ ਕੋਹਲੂ ਗਿੜਦਾ ਹੈ
ਚੁੱਕ ਘੁਮਿਆਰੀ ਮਿੱਟੀ
ਚੱਕ ਤੇ ਇਉ ਧਰੇ
