ਕਵਿਤਾ

ਇਤਿਹਾਸ ਮਿਥਿਹਾਸ 'ਚੋਂ

ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਨਿਚੋੜਿਆ

ਗਿਆਨੀ ਅਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਮੁਹੱਬਤ ਭਰਿਆ ਹੱਥ ਹੁੰਦਾ

ਜੋ ਮੱਥਾ ਛੂਹਦਿਆਂ ਹੀ

ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ

ਕੁਲ ਕਾਇਨਾਤ.................

ਬੇਸ਼ਕ । ਕਵਿਤਾ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਅਹਿਸਾਸ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ। ਇਥੇ ਸਵੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਬੱਝਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਕਾਵਿ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਔਰਤ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਉਸਦੇ ਅਹਿਸਾਸਾਂ, ਮਨੋ ਭਾਵਾਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਥਾਂ ਦੇਵੇਗਾ।

ਸੋਂ, ਉਪਰੋਕਤ ਚਰਚਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਗੱਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇਹ ਦੇ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅਗਰਭੂਮੀ ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਪਰੰਤੂ ਔਰਤ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਹਸਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਵੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਕਾਮਨਾ ਦੀ ਲਛਮਣ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੇਹ ਨੂੰ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਰਕੇ ਆਦਰਸ਼ਕ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਥਾਵੇਂ ਨਵੇਂ ਪਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਨੈਤਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਬੇਬਾਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਔਰਤ ਕਾਮਨਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਆਪਣਾ ਸੁਤੰਤਰ ਸੁਪਨ ਸੰਸਾਰ ਸਿਹਜਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਸੁਪਨ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਹਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵੀ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ ਦੇਣ ਲਈ ਸਵੀ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜੇ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।