ਤੂੰ ਅੱਜ ਕਲ੍ਹ ਇਕ ਬੱਚੇ ਦਾ ਬਾਪ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਏਂ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਸੋਚ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਭਾਵਨਾ ਅਸਲੀਅਤ ਵਿਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇਕ ਜਮਾਨਾ ਲੰਘ ਜਾਵੇ: ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੇਰੇ ਜਵਾਨ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਬਾਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਹੇਗੀ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਸੁਸ਼ੀਲ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਕੇ ਵਿਭਚਾਰ ਲਈ ਕਦੇ ਮਜਬੂਰ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਪਾਲ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਸਧਾਰਨ ਮਨੁੱਖੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਕੁਝ ਉਚੇਰਾ ਮਾਣ ਹੈ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੋਰ ਸੋਚ ਕਿ ਜੇ ਤੂੰ ਐਸ਼ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਏ, ਤਦ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਜੀਵਨ ਸੁੱਖ ਦੇ ਸਭ ਦਰਵਾਜ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। ਠੀਕ ਏਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਖੁਲ੍ਹ ਦੇ ਛੱਡ। ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਤੂੰ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਕਿਤੇ, ਸੁਣਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦਾ। ਇਕ ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਵਿਭਚਾਰੀ ਮਰਦ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਮਰਦ ਉਸ ਦੀ ਮਾਮੂਲੀ ਹਰਕਤ ਤੋਂ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਤੇਰੇ ਰੰਗੀਨ ਖ਼ਿਆਲ ਵਾਂਗ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹੀ ਸੁਹਣੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਡੁਲ੍ਹ ਜਾਏ, ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਹਲਚਲੀ ਨਾ ਮਚ ਜਾਏ। ਜੇ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਸਿਆਣਾ ਆਦਮੀ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦਾ ਅੰਗ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਫਿਰ ਅਨਪੜ੍ਹ ਤੇ ਮੂਰਖ ਤਾਂ ਇਖ਼ਲਾਕ ਦਾ ਸਤਿਆਨਾਸ ਕਰ ਸੁੱਟਣਗੇ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਸ ਗਲਤ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚੇਤਾਵਨੀ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੀ ਅੱਜ ਕਲਪਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲ੍ਹ ਅਸਲੀਅਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਾਲ ਦੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਦਿਆਲ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕਾਬੂ ਤੋਂ ਹਿੱਲ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਟਿਕਾਅ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਕਲ੍ਹ ਹੀ ਭਰਤੀ ਹੋ ਕੇ ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤੂੰ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਹੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਪਛਾਣਦਾ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਭੁਲੇਂਗਾ।

-ਤੈਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਵੇਖਣ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ

ਬਲਬੀਰ।

ਮੇਰੇ ਟੁਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਸਾਰਿਆਂ ਕੰਮਾਂ ਬਾਰੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਲਾਹਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਗੀਚੇ ਵਲ ਗਿਆ। ਹੱਥੀਂ ਲਾਏ ਬੂਟਿਆਂ ਦਾ ਮੋਹ ਉਪਜਿਆ, ਖ਼ਬਰੇ ਵਿਚਾਰੇ ਪਾਣੀ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਸੁੱਕ ਜਾਣ ਜਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਤੱਕਾਂ ਨੂੰ ਤਰਸ ਕੇ ਮਰ ਜਾਣ। ਬੂਟੇ ਮਾਲੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰੀ ਸਨੇਹ ਰਖਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਈਆਂ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਚੁੰਮਿਆਂ। ਜਿਉਂ-ਜਿਉਂ ਹਨੇਰਾ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਟੁੱਟਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਸੁਖਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਕੁਝ ਸੁਤਿਆ ਤੇ ਫ਼ਿਕਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਰਾਤ ਲੰਘ ਗਈ । ਸਵੇਰਾ ਹੋਇਆ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਖਾਣ ਲਈ ਸ਼ਗਨ ਵਜੋਂ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਦਹੀਂ ਰਖਿਆ, ਪਰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਬੇ-ਵਸਾ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਸੂਟਕੇਸ ਵਿਚ ਇਕ ਗੁੜ ਦੀ ਟਿਕੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਰਨ ਲਗਾ, ਮਾਂ ਦਾ ਮੋਹ ਅੱਖੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਪਿਘਲ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਜਿਹਾ ਦਿਲ ਬਣਾ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਿਆ। ਭਾਵੇਂ ਦਿਲ ਮਾਂ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਉਛਲਿਆ