

ਪਿਆਰ ਆਪਣੇ ਸਾਤਵਕ ਆਵੇਸ਼ ਵਿਚ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਅਤਿ ਕਾਹਲਾ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਲਗਨ ਅਧੀਨ ਉਦਾਸ ਤੇ ਕਲਪਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਦਾਅਵੇ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਪਲ ਅੰਤਰ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੋ,
ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਰੁਝੇਵਾਂ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
-ਗੁਰੂਦੇਵ
ਓਮ ਪ੍ਰਭੂ! ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਕਿਸ ਜ਼ਬਾਨ ਨਾਲ ਉਪਮਾ ਕਰਾਂ ਗੁਰੂਦੇਵ! ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਕਈ ਜਨਮ ਭਗਤੀ ਕਰਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਤੇ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਦਾ ਲਈ ਹੀ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨੂਰ ਦੀ ਇਕ ਕਿਰਨ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਨਾਲ ਸੰਯੁਕਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੂੰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਭੇਦ ਹੈ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂਦੇਵ! ਮੈਂ ਇਕ ਹੋਰ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿਚ ਆਈ ਰਿਸ਼ਮ ਨੂੰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਖਿੱਚਿਆ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਖਿੱਚੇਗਾ ਤੇ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸਦਾ- ਖਿੱਚ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ।
ਪੰਜ ਦਿਨ ਹੋਰ ਲੰਘ ਗਏ। ਇਕ ਤੀਹ ਸਾਲ ਦਾ ਜਵਾਨ ਮੁੰਡਾ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦਾ ਨਾਤਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ। ਉਸ ਨਾਲ ਇਕ ਬੱਗੀ ਦਾਹੜੀ ਵਾਲਾ ਮੈਲਾ ਜਿਹਾ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਨਾਈ ਹੀ ਹੋਵੇ। ਘਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਆਦਰ ਭਾਅ ਕੀਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਤਿੰਨੇ ਚੁੱਪ ਜਿਹੇ ਸਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਗੱਲ ਦਾ ਮੁੱਢ ਤੋਰਨ ਲਈ ਕੁਝ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਬ੍ਰਿਧ ਆਦਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਸੀਂ ਕਾਕਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਸਲਾਹ ਹੈ ?'
'ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ ?'
'ਤਲਵੰਡੀ ਹੈ ਜੀ।
'ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਘਰ ਵੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ?'
'ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਤੁਹਾਡੇ ਤੇ ਸੁੱਟੀ ਹੈ ।
ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸਾਂ ਕਿ ਖ਼ਬਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਬਾਬਤ ਤਾਰੋ ਨੇ ਹੀ ਦਸਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਅਸਚਰਜ ਜਿਹਾ ਸਾਂ।
'ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਾਕ ਕਰ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਆਏ ਹਾਂ, ਕੁਝ ਪੁੱਛਣ ਪਛਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ । ਤੁਸੀ ਆਪਣਾ ਇਰਾਦਾ ਜਾਹਰ ਕਰੋ।' ਗੱਭਰੂ ਨੇ ਕਿਸੇ ਆਸ ਵਿਚ ਕਿਹਾ।
'ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੇ ਫੌਜ ਵਿਚ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਦਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਘਟ ਤੋਂ ਘਟ ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ, ਇਕ ਫੌਜੀ ਨੂੰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦਾ ਸਾਕ ਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਲੜਾਈ ਪੂਰੇ ਜੋਰਾਂ ਤੇ ਤੁਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।‘