'ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਤੇ ਨਿੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਨੂੰ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਭਰ ਆਈਆਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੰਬੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਾਂ । ਪਿਤਾ ਜੀ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਚੁਬਾਰੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, 'ਜੇ ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੈ, ਤਦ ਤਿਆਰ ਹੋ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਇਕੱਲੀ ਹੋ ਕੇ ਬੜਾ ਰੋਈ। ਮੈਂ ਦਿਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਸਾਂ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਿਵੇਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦੀ ਸਾਂ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰਾ ਜੀਅ ਮਰ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਸੀ । ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਇਕ ਇਸਤਰੀ ਇਉਂ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਬਾਪ ਵੀ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸ਼ੱਕੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪੈਣ।

ਮੈਂ ਕਿੰਨੀ ਬੇਵਕੂਫ਼ ਸਾਂ। ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਪਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਮੰਜਲ ਤੈਅ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਾ ਨਜਿੱਠੀ।'

'ਪਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੀ ਕਮਲੇ ਹੋ ਕੇ ਹੈ। ਗੱਲਾਂ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਵੀ ਹੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੰਮੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਵਲਾਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।

'ਪਿਤਾ ਜੀ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿਚ ਘਰ ਬੈਠੀ ਦੁਖੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੇ ਇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੁਝਦਾ। ਅਖ਼ੀਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਰਸਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਆਪ ਮੁਹਾਰੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਸਲਾਹ ਚੰਗੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜੇਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਵਾਚੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵੀ ਸ਼ਾਇਦ ਹੋ ਜਾਏ। ਮੈਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕੋਰਸ ਵਾਸਤੇ ਦਿੱਲੀ ਆ ਗਈ। ਘਰ ਮੈਂ ਜਾਣਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਘਰ ਦੇ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਸਨ। ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਭਾਰ ਪਾਉਣਾ ਨਾ ਚਾਹਿਆ। ਇਕ ਬਦਨਾਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਚਰਚਾ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਉਹਲੇ ਹੋ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਗ ਦੀਆਂ ਨਿੱਤ ਨਵੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਕੇ ਨਹੀਂ ਸਾਂ ਸਹਾਰ ਸਕਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਤੁਹਾਡਾ ਹੀ ਫ਼ਿਕਰ ਸੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੀ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ।

'ਮੈਂ ਦਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਕਿ ਮੈਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦਿਨ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਟੇ ਹਨ।'

'ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਜਿਹੇ ਨਾਚੀਜ਼ ਲਈ ਇਤਨੇ ਕਸ਼ਟ ਕਿਉਂ ਝੱਲੇ ?'

ਉਸ ਮੈਨੂੰ ਘੁਟ ਕੇ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਕਮਜ਼ੋਰ ਸਰੀਰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਲੋਹੜੇ ਦਾ ਬਲ ਫੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਾਤ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਧੱਕਿਆ ਨਾਲ ਬੀਤ ਰਹੀ ਸੀ।

ਪਾਲ ਦੇ ਪਿਆਰ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਰੜੀ ਸੇਵਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਛੇਤੀ ਤਕੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਡਾਕਟਰ ਦਿਹਾੜੀ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਵੇਖ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ। ਅਸਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਰਾਮ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਮਦਰਾਸੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਸੋਹਣਾ ਦਿਲ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਚਾਹ ਪੀਂਦਾ ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਹੀ ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਪਾਲ ਨੇ ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਦੀ ਜੀਪ ਮੰਗੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਕ ਦਿਨ ਦਾ ਟੂਰ ਕਰਨਾ