ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਭਿੰਨੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਸੁਣ ਮੇਰਾ ਹਿਰਦਾ ਕੰਡਿਆਲੀ ਤਾਰ ਤੇ ਭੜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ । ਤੜਪਦਿਆਂ ਲੁਛਦਿਆਂ ਰਾਤ ਬੀਤ ਰਹੀ ਸੀ । ਤੇ ਨੀਂਦ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਭੰਵਾਈ ਰਖੇ।

14

ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਉਹ ਚਾਹ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਉਡਿਆ ਪਿਆ ਸੀ। ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਹਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, 'ਇਤਨੇ ਉਦਾਸ ਯਾਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਕ ਪਿਆਲੀ ਚਾਹ ਦੇਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।

'ਡਾਕਟਰ ਜੀ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਕ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।

'ਕਿਆ ਹੈ?'

'ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਹਮਦਰਦੀ ਦੀ ਪੂਰਨ ਲੋੜ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਇਸ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੱਦ ਤਕ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

'ਕਹੋ ਵੀ ਭਈਆ ?'

'ਅਸਲ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਲ੍ਹ ਮੈਨੂੰ ਪਾਲ ਦਾ ਪਤੀ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਪਾਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਘੱਲੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਗੁਨਾਹ ਮੁਆਫ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਣ। ਉਸ ਪੂਰਨ ਪਛਤਾਵੇ ਵਿਚ ਰੋ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਆਖਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਹਿਰਦਾ ਹੁਣ ਨਿਰੋਲ ਦੁੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਪਾਲ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੁਲ ਨਾ ਸਕਾਂਗਾ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਹਾਂਗਾ। ਮੈਥੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ-ਪਛਤਾਵੇ ਵਾਲੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ ਨਹੀਂ ਗਈ । ਉਹ ਆਖਦਾ ਸੀ ਕਿ 'ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਪਾਲ ਮੁਆਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੇ, ਮੈਂ ਸੁਖਾਲਿਆਂ ਮਰ ਸਕਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਮੀਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਸਲ ਮਨੋਰਥ ਸਮਝਦੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਫਲਸਵਾ ਮੈਨੂੰ ਏਥੇ ਇਕ ਪਲ ਠਹਿਰਣ ਲਈ ਲਾਹਨਤਾਂ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਨਾਵਾਂ ਮਿਲਟਰੀ ਵਿਚੋਂ ਸਦਾ ਲਈ ਕਟਵਾ ਦੇਵੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ।

'ਕਿਆ ਆਪ ਪਾਗਲ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਏ?

'ਹਾਂ ਦਿਸ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਗਲ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਪਾਲ ਤੋਂ ਹੁਣ ਦੂਰ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਨਾ ਜਾਣੀਏ ਕਿਤੇ ਮੇਰੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕਾਮਨਾ ਦੀ ਕਾਇਲ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਤਰਸ ਪਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਫਰਜ਼ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਡਾਕਟਰ ਸਾਹਿਬ।

'ਆਪ ਜਾਨਤੇ ਹੈਂ ਜੋ ਪਾਲ ਸੁਣ ਕਰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੰਦਾ ਰਹੇਗੀ ?