ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ-ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਆਪਿਆਂ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੇ 'ਸਮੁੱਚ-ਆਪੇ' ਜਾਂ 'ਸਮੁੱਚ-ਸਵੈ' ਦੇ ਅਸੀਮ ਪਾਸਾਰੇ 'ਚ ਉੱਡਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ?
"ਹਾਂ, ਕਿਉਂ ਕਿ ਇਹ (ਸਮੁੱਚ-ਸਵੈ) ਇਥੇ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ 'ਸਵੈ' ਦੀ ਹੋਂਦ ਵਜੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੀਰਾਂ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਣਗੇ । ਤੇ ਇਥੇ ਉਹ ਉਸ ਏਕਤਾ ਦੇ ਜਬਨ ਨੂੰ ਵੀ ਇਕੱਠਿਆਂ ਹੋ ਕੇ ਮਨਾਉਣਗੇ।
"ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਨਬੀ-ਪੈਗੰਬਰਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠਿਆਂ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸਮੁੱਚਤਾ ਦੀ ਸੰਗਤ ਕਰਨ, ਅਨੁਭਵ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਉਤਰਨ ਤੇ 'ਜੀਵਨ' ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਸਿਵਾਇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ।
"ਫੇਰ ਵੀ, ਆਓ ਸਾਰੇ ਯਾਦ ਰੱਖੀਏ ਕਿ, ਸਾਡੀ ਹੋਂਦ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਤੇ ਸਾਡੀ ਸੁਤੰਤਰ- ਇੱਛਾ ਦੀ ਅਮਰ ਸੁਗਾਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਬੀ-ਪੈਗੰਬਰਾਂ ਦੇ ਸੌਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂਗੇ। ਤੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੱਜੀ ਹੋਣਗੇ।
"ਹਾਂ, ਯਕੀਨਨ ਸਾਰੇ ਪੈਗ਼ੰਬਰਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੋਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁਨਰ- ਮਿਲਨ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ 'ਸਿਰਜਕ' ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕੱਲੇ ਖੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ।
"ਤੇ ਅਲਮਿਤਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ 'ਸਿਰਜਣਾ' (ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ) ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਦੀ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆ ਆਪਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲਾਟ 'ਚ ਵਿਲੀਨ ਕਰ ਦੇਈਏ, ਜੋ ਹੁਣ ਵੀ ਲੱਕੜਾਂ ਉੱਪਰ ਨ੍ਰਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਤੇ ਸਾਡੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾ ਰਹੀ ਹੈ।
''ਤੇ ਆ ਆਪਾਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਦੇਖਭਾਲ 'ਚ ਛੱਡ ਦੇਈਏ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਸਾਡੀ ਏਕਤਾ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਾਂਝਿਆਂ ਕਰਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਇਸ ਚਾਨਣ ਵਿਚ ਨ੍ਰਿਤ ਕਰੀਏ।"
10
ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਚਾਰ ਦਿਨ ਬਿਤਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਸੀਂ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਇਕ ਸ਼ਾਮ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਰਤ ਆਏ।
ਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਹਾਲ ਵਿਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਵਿਚਲੀ ਇਕ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਹਾ-
"ਭਰਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹਾਂਗਾ।"
ਅਲਮੁਸਤਫ਼ਾ ਜਾਤਜ਼ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਤੇ ਇਕ ਲੈਂਪ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ-
"ਹਾਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਖ਼ੁਸ਼ੀ-ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹਾਂਗਾ।"
ਇਹ ਸੁਣਦਿਆਂ, ਜਾਰਜ਼ 'ਤੇ ਇਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਉਤਰ ਆਈ, ਤੇ ਉਹ ਬੋਲਿਆ-
"ਅਲਮੁਸਤਫ਼ਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਤੁਹਾਡੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਲਈ ਆਇਆਂ, ਕਿਉਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਪਿਛਲੀ ਮੁਲਾਕਾਰ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਹੀ ਮੇਰੀ ਹੋਂਦ ਦੀਆਂ
