ਕਮਰਾ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਤੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮੌਨਤਾ 'ਚ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੁੱਖ 'ਚ ਭਲਕ ਦਾ ਬੀਜ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
"ਇਸ ਤਰਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਏਦਾਂ ਖੋਜਣ ਨਾਲ ਤੂਸੀਂ ਭੋਜਨ ਤੇ ਹੋਰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਸਵੇਰੇ ਜਾਗਦਿਆਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਯਾਦ ਮਿਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਸੇਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਛੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਾੜੀ ਦਾ ਕਮਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਡੀਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।"
ਤੇ ਉਹ ਇਕ ਖਿਣ ਲਈ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਸਰੋਤੇ ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਸਨ। ਫੇਰ ਉਸ ਨੇ ਦੋਬਾਰਾ ਬੋਲਦਿਆਂ ਕਿਹਾ- "ਤੁਸੀਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹੋ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਸਰੀਰਾਂ 'ਚ ਵਿਚਰ ਰਹੇ ਹੈ; ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਤੇਲ ਹਨੇਰੇ 'ਚ ਬਲਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਲਾਟਾਂ ਹੈ, ਏਬ ਲੈਂਪਾਂ 'ਚ ਬੰਦ।
"ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਵਾਇ ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਾ ਹੁੰਦੇ, ਫੇਰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਨਮੁਖ ਮੇਰਾ ਖੜ੍ਹਨਾ ਤੇ ਬੋਲਣਾ ਖੋਖਲਾ ਹੁੰਦਾ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮੁਰਦਾ ਕਿਸੇ ਮੁਰਦੇ ਅੱਗੇ ਬੋਲਦ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਇਹ ਏਦਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਅਮਰ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤਰੇ ਆਜ਼ਾਦ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਕੈਦ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਕਿ ਉਸ 'ਪਰਮ-ਉੱਚ' ਦੀ ਇਹੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ 'ਪਰਮ-ਪੁਰਖ' ਦੇ ਸਾਹ ਹੋ, ਉਸ ਪੈਣ ਵਰਗੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਫੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ 'ਪਰਮ-ਪੁਰਖ' ਦੇ ਸਾਹ ਦਾ ਹੀ ਇਕ ਸਾਹ ਹਾਂ।"
7
ਤੇ ਅਲਮੁਸਤਫ਼ਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਾਲਿਓਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਦਿਆਂ ਦੋਬਾਰਾ ਏ ਬਗ਼ੀਚੇ 'ਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤੇ ਸਰਕਿਸ, ਜਿਹੜਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸ਼ੰਕਾਗ੍ਰਸਤ ਸੀ, ਬੋਲਿਆ- "ਤੇ ਬਦਸੂਰਤੀ ਕੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮੁਰਸ਼ਦ ? ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਬਦਸੂਰਤੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ।"
ਤੇ ਅਲਮੁਸਤਫ਼ਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਬੋਲਾਂ 'ਚ ਇਕ ਤਾੜਨਾ ਸੀ, ਨੇ ਜੁਆਬ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ- "ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਕੀ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਤੈਨੂੰ ਅਸਤਿਕਾਰਸ਼ੀਲ ਜਾਂ ਮਹਿਮਾਨ-ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਕੋਰਾ ਆਖੇਗਾ, ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਘਰ ਅੱਗਿਓਂ ਬਿਨਾਂ ਤੇਰਾ ਦਰ ਖੜਕਾਏ ਲੰਘ ਜਾਏਗਾ ? "
ਤੇ ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਬੋਲਾ ਤੇ ਬੇਵਕੂਛ ਆਖੇਗਾ, ਜੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਓਪਰੀ ਭਾਸ਼ਾ 'ਚ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਹੋਵੇਂਗਾ?
"ਕੀ ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਅੱਪੜਨ ਦੀ ਕਦੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਅੰਦਰ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਕਾਮਨਾ ਹੀ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਕੀ ਇਸੇ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬਦਸੂਰਤੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ?
