ਨਿਤ ਸੰਗਤ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਧਯਾਵੈ ।
ਕਰਤਿ ਤਿਹਾਵਲ ਬਹੁ ਵਰਤਾਵੈ ।
ਨਿਜ ਘਰ ਕੀ ਨਿਤ ਤੋਰਹਿ ਕਾਰੀ।
ਸੰਗਤ ਆਵੈ ਸਦਾ ਹਜ਼ਾਰੀ।
ਹਰਿਮੰਦਰ ਮੋਹਿ ਪੂਜਾ ਹੋਇ ।
ਬਾਛਤ ਨੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਗਰੋ ਬਿਵਹਾਰ ।
ਸੰਗਤ ਮਾਹ ਚਲਹਿ ਸਭ ਕਾਰ।
-ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼
ਪਿਛੋਂ ਜਾ ਕੇ ਜਦ ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੂੰ ਨੂਰ ਜਹਾਨ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਕਿ 'ਸਾਈਂ' ਦੀ ਜਾਤ ਹੈ ਸਾਈਂ ਜੈਸੇ', ਆਪਣੀ ਗ਼ਲਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ।
ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਨੂੰ 52 ਰਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਗਵਾਲੀਅਰ ਤੋਂ ਰਿਹਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਪ੍ਰਗਟਾਈ ਕਿ ਮੈਂ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਉਣੇ ਹਨ ਅਤੇ ਖਿਮਾ ਵੀ ਮੰਗਣੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਛਤਾਵੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਆਵੇ, ਸਿੱਖ ਘਰ ਖਿਮਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ । ਜਹਾਂਗੀਰ ਜਦ ਸ੍ਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਆਇਆ, ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਤੇ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਚੜ੍ਹਾਇਆ । ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਭੇਟਾ ਚੜ੍ਹਾਈ । ਕੀਰਤਨ ਸੁਣਿਆ ਤੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਪਾਸ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ । ਮਾਤਾ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਖਿਮਾ ਮੰਗੀ । ਨੂਰ ਜਹਾਨ ਨੇ ਵੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਕੋਲੋਂ ਅਸੀਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੇ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਮੋਹਰਾਂ ਰੱਖੀਆਂ। ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਠਵਾ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ । ਜਹਾਂਗੀਰ ਆਪਣੀ ਸਫ਼ਾਈ ਵਿਚ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਹੀ ਲਗਾ ਸੀ ਕਿ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਰੂ ਤਾਂ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੈ । ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਮਾਂਦੇ ਹਨ । ਜਦ ਤਕ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਖਿਮਾ ਕੀਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਸੁਣੇ, ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਾ ਆਇਆ । ਗੁਰਬਿਲਾਸ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਛੇਵੀਂ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ 'ਤਬ ਆਇਆ ਚੈਨ ਜਦ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਮੂੰਹੋਂ ਖਿਮਾ ਕੀਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਆਖੇ । ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੇ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਆਪਣੇ ਖ਼ਰਚ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਤਾਂ ਵੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ : ਸਿੱਖ ਆਪ ਬਣਾਉਣਗੇ । ਕਿਤਨਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹਿਰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਦਾ ਕਿ ਜਹਾਂਗੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਖਿਮਾ ਕਰ ਦਿਤਾ । ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਕਿਤਨੀ ਸ਼ਰਧਾ ਮਾਤਾ ਜੀ ਤੇ ਸੀ ਉਸ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਬਾ
