ਮਹਾਰਾਣੀ ਜਿੰਦ (ਜਿੰਦਾਂ) ਕੌਰ
ਜੇ ਕੋਈ ਬੁਝਾਰਤ ਪਾ ਕੇ ਪੁੱਛੇ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ੈਅ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਇਤਨੀਆਂ ਚੁੰਭਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿਚ ਵੀ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਰੰਗ ਵਿਚ ਵੀ ਰੰਗ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸੁਭਾਵਿਕ ਇਕ ਹੀ ਜਵਾਬ ਮਿਲੇਗਾ: 'ਔਰਤ'।
ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਵਜੋਂ ਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ 'ਭੰਡ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਉਸੇ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਐਸਾ 'ਭਾਂਡਾ' ਕਿਹਾ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ 'ਜ਼ਿੰਦਗੀ' ਉਪਜਦੀ ਹੈ ਸਗੋਂ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਜਿਹਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ । ਜੇ ਭਾਂਡਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ ਤਾਂ ਵਸਤੂ ਵੀ ਟਿਕੀ ਰਵੇਗੀ । ਜਿਵੇਂ ਤਿੜਕੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਸ਼ੈਆਂ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦੀਆਂ, ਤਿਵੇਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਚਰਣ ਦੀ ਔਰਤ ਸਮਾਜ ਵੀ ਤਿੜਕਾ ਦੇਵੇਗੀ ।
ਠੀਕ ਭਾਂਡੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ । ਔਰਤ ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਭਾਵੇਂ ਬੇਟੀ, ਭੈਣ, ਪਤਨੀ, ਮਾਂ ਉਸ ਆਪਣਾ ਫ਼ਰਜ਼ ਖੂਬ ਨਿਭਾਣਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਜੇ ਉਹ ਬੇਟੀ ਹੈ ਉਸ ਸ਼ਰਮ ਤੇ ਸੁਕਰਮ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਪਤਨੀ ਹੈ ਉਸ ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦੇ ਕੇ ਵੀ ਨਿਮਾਣਾ ਰਹਿਣਾ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਭੈਣ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਇਜ਼ਤ ਦੇਂਦੇ ਲੈਂਦੇ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਥਾਪੜਨਾ ਵੀ ਹੈ ਪਰ ਥੱਪੜ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਸੰਕੋਚ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ । ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਂ ਦਾ ਕਰਤੱਵ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਨਿਰਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਜਿਸ ਬਾਲਕ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਉਸੇ ਨੇ ਹੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ 'ਮਤਿ ਮਾਤਾ।'
