ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਕਹੀਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਾ।"

ਉਸ ਨੇ ਲੋਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣਾ ਭਾਸ਼ਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਮੈਂ ਨਾ ਉਸ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਜਾਨਣ ਲਈ ਤਰਲਮਛੀ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਬਾਰ- ਬਾਰ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਬੋਲ ਉੱਠਿਆ ਸੀ। ਵੇਸੇ ਹਮ ਕਿਸੀ ਕੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਤਾਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਪ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਗਰੇਹ ਕਰਤੇ ਹੈ। ਆਪਨੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਮੇਂ ਗਹਰੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪ੍ਰਕਟ ਕੀ ਹੈ ਤੇ ਚੱਲੇ ਹਮ ਬਤਾਏ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਸਚ-ਸਚ। ਹਮ ਕਿਆ ਥੇ ਔਰ ਅਬ ਕਿਆ ਹੈਂ ? ਐਸਾ ਕਰੋ, ਗੋਲੀ ਕਾ ਅਸਰ ਕੁਛ ਕਮ ਹਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜ਼ਰਾ ਕਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਏਕ ਕੱਪ ਚਾਏ ਔਰ ਬਨਾ ਦੇ।" ਮੈਂ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਝਟਪਟ ਸਟੇਵ ਬਾਲ ਕੇ, ਉਸ ਲਈ ਕੜਕ ਜਿਹੀ ਚਾਹ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਦੇ ਘੁੱਟ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗੋਲੀ ਅੰਦਰ ਲੰਘਾਉਣ ਮਗਰੋਂ ਗਰਮਾ-ਗਰਮ ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਚੁਸਕੀਆਂ ਲੈਂਦਿਆਂ ਬੜੇ ਹੀ ਰਹੱਸਮਈ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਵਾਰੇ ਜੇ ਕੁਝ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਲੂੰਅ ਕੰਡੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।

"ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਪੰਦਰਾਂ-ਬੀਸ ਬਰਸ ਪਹਿਲੇ ਕੀ ਬਾਤ ਹੈ। ਹਮ ਇਲਾਹਾਬਾਦ ਮੈਂ ਬੀ.ਐਸ.ਸੀ ਸੈਕੰਡ ਈਅਰ ਕੇ ਸਟੂਡੈਂਟ ਥੇ। ਵਾਦਰ ਅੱਛੀ ਪੋਸਟ ਪਰ ਬੇ। ਪੂਰੀ ਐਸ਼ ਥੀ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਰਟ ਬੇ ਹਮ। ਗਾਨੇ-ਬਜਾਨੇ ਕਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਬਾ। ਲੱਡੀਆਂ ਸਾਲੀ ਆਗੂ-ਪੀਛੇ ਘੁਮਤੀ ਥੀਂ। ਹਮੇਂ ਭੀ ਉਨਕਾ ਚਸਕਾ ਪੜ ਗਿਆ। ਪੜ੍ਹਾਈ-ਲਿਖਾਈ ਕੀ ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਰਹੀ। ਕਾਲੇਜ ਮੇਂ ਜਬ ਭੀ ਨਯਾ ਐਡਮਿਸ਼ਨ ਹੇਤਾ ਥਾ, ਉਸ ਮੇਂ ਸੇ ਸਭ ਸੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਮਾਲ ਪਰ ਹਾਥ ਸਾਫ਼ ਕਰਨੇ ਕੀ ਹੋੜ ਸੀ ਲਗ ਜਾਤੀ। ਅਪਨਾ ਏਕ ਤਕੜਾ ਗੈਂਗ ਬਾ। ਜਿਸ ਪਰ ਹਮਾਰੀ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕ ਗਈ, ਫਿਰ ਭਲਾ ਸਾਲਾ ਦੂਸਰਾ ਉਸ ਕੀ ਤਰਫ ਨਜ਼ਰ ਕੈਸੇ ਟਿਕਾ ਸਕੇ। ਬਸ ਐਸੇ ਹੀ ਏਕ ਸੋਹਣੀ ਸੀ ਲੋਂਡੀਆ ਕੇ ਚੱਕਰ ਮੇਂ ਦੂਸਰੇ ਗੈਂਗ ਸੇ ਟੱਕਰ ਹੋ ਗਈ। ਹਮ ਸੇ ਚਾਕੂ ਚਲ ਗਿਆ। ਰਾਮਪੁਰੀ ਚਾਕੂ ਰਖਤੇ ਤੇ ਹਮ ਪੂਰਾ ਨੌਂ ਇੰਚ ਕਾ। ਆਰ-ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਬਾ ਚਾਕੂ। ਉਸ ਲੋਂਡੀਆ ਕੇ ਆਸ਼ਿਕ ਕਾ ਹਮਾਰੇ ਹਾਥੋਂ ਕਤਲ ਹੋ ਗਿਆ ਥਾ। ਅਬ ਵਹਾਂ ਸੋ ਭਾਗਨੇ ਕੇ ਸਿਵਾ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਨਾ ਥਾ।"

ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕ ਭਗੌੜੇ ਕਾਤਿਲ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰੀ ਸਹਿਮ ਗਿਆ ਸੀ। ਫੇਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ ਉਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਪਏ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਦੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਵਿਖਾਏ, ਜਿਹੜੇ ਚਾਕੂਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸਨੇ ਵੀ ਖਾਧੇ ਸਨ। ਹੁਣ ਉਹ ਬੇਝਿਜਕ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੁਆਲੇ ਵਲੇਟਿਆ ਰਹੱਸਮਈ ਗਿਲਾਫ ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਹਟਾਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਵੈਰੀ ਇੰਟਰੇਸਟਿੰਗ, ਅੱਗੇ ਦੱਸੋ ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਇਆ?" ਮੈਂ ਤਕੜਾ " ਜਿਹਾ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਿਆ ਸੀ।

"ਹੋਨਾ ਕਿਆ ਥਾ ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਵਹਾਂ ਸੋ ਨਿਕਲ ਕਰ ਸੀਧਾ ਜੰਮੂ