ਤੇ ਰੋਟੀਆਂ ਸੇਕਦੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਗੋਰੀ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਗਜ਼ਬ ਦੀ ਫੁਰਤੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੁਹਾਰਤ ਦਾ ਮੁਜ਼ਾਹਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ।

"ਲਾਟੀ, ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਮਿਰਚ ਬੀ ਲਿਆਈ ਕੇ ਦੇ ਨਾ ਬਾੜਨੂਏ 'ਚੋਂ ਤੋੜੀ ਕੇ।" ਗੋਰੀ ਨੇ ਤਿਰਛੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਲਾਟੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਚੋਂ ਉਠਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਤੇ ਸੇਕ ਕਰਕੇ ਗੋਰੀ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤਾਂਬੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਬੋਲ ਪਏ ਸਨ. "ਲਿਆ ਲਾਟੀ ਲਿਆ, ਪੁੱਛਣ ਆਲੀ ਕੇਹੜੀ ਗੱਲ ਐ।"

ਲਾਟੀ ਨੂੰ ਘੜਵੰਜੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਗੋਰੀ ਆਪ ਹੀ ਉਠ ਖੜੋਤੀ ਤੇ ਉੜਦੀ ਹੋਈ ਵਿਹੜੇ ਦੇ ਬਾੜਨੂਏ ਵਿਚ ਗਈ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਅੱਖ ਝਮਕਦਿਆਂ ਹੀ ਤਿੰਨ-ਚਾਰ ਹਰੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਤੋੜ ਲਿਆਈ ਤੇ ਮੇਰੀ ਬਾਲੀ ਵਿਚ ਰਖਦਿਆਂ ਬੜੀ ਸ਼ੰਖੀ ਨਾਲ ਬੋਲੀ, "ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ ਬੜੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਨੇਂ। ਜ਼ਰਾ ਦਿੱਖੀ ਕੇ ਖਾਇਉ।" ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਮੁੜ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਪਾਸ ਜਾ ਬੈਠੀ ਸੀ। ਗੋਰੀ ਦੀ ਦਿਲ-ਖਿੱਚਵੀਂ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਤੇ ਚਾਅ ਭਰੀ ਮਹਿਮਾਨ ਨਿਵਾਜ਼ੀ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਪਣੱਤ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਚੰਗੀ-ਚੰਗੀ ਲਗਦੀ ਪਈ ਸੀ। ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾਪਣ। ਲਾਲਟੈਨ ਦੀ ਲੈਅ ਵਿਚ ਗੋਰੀ ਮੇਰੀ ਬਾਲੀ ਵਿਚ ਇਕ ਹੋਰ ਗਰਮਾਗਰਮ ਮੱਕੀ ਦੀ ਰੋਟੀ ਰੱਖਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅੱਗੇ ਲਾਲਟੈਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਕੀ ਪੈ ਗਈ ਹੈ। ਮੈਥੋਂ ਉਸ ਦੇ ਭੋਲੇ-ਭਾਲੇ, ਤਾਜਗੀ ਭਰੇ ਤੇ ਹਸਮੁੱਖ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹਟਾ ਹੋ ਰਹੀਆਂ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਝਿਜਕ ਗਿਆ ਕਿ ਘਰ ਦੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਇੰਜ ਗੋਰੀ ਵੱਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਣਗੇ ?

ਇਕ ਤਾਂ ਮਿਰਚ ਸਚਮੁੱਚ ਹੀ ਬੜੀ ਕੌੜੀ ਸੀ। ਦੂਸਰੇ ਮੇਰਾ ਧਿਆਨ ਗੋਰੀ ਵੱਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਟੁੱਕੀ ਗਈ ਸੀ । ਟੁੱਕੀ ਹੋਈ ਜੀਭ 'ਤੇ ਮਿਰਚ ਲੱਗਣ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ 'ਚ ਸੀ-ਸੀ ਤੇ ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਗੋਰੀ ਝੱਟ ਬੋਲ ਪਈ ਸੀ, "ਮੈਂ ਗਲਾਇਆ ਹਾ ਨਾ, ਸਾਡੀ ਮਿਰਚ ਥੋੜ੍ਹ ਤੇਜ ਐ, ਜ਼ਰਾ ਦਿੱਖੀ ਕੇ ਖਾਇਉ।" ਗੋਰੀ ਨੇ ਮੁੜ ਤਿਰਛੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ ਕਿਹਾ ਸੀ।

ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦਾ ਤੇਜ਼ ਹੀ ਇੰਨਾ ਐ ਕਿ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੁੰਧੀਆਂ ਗਈਆਂ ਨੇਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੋਸ਼-ਹਵਾਸ਼ ਹੀ ਗੁਆ ਬੈਠਾ ਹਾਂ ਗੋਰੀ। ਮੈਂ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਪਰ ਇਹ ਬੋਲ ਬੁਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸਕਿਆ ਸੀ।

ਗੋਰੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਿਰ ਤੇ ਪੈਲਾ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਆਉਣ ਕਿਉਂ ਝਿਜਕਦੀ ਪਈ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਾਂ ਵਰਗਾ