ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਕੀ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਗੌਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਣਗੇ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਗੋਰੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੀ ਕੀਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ ਕਿ ਗੋਰੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਉਹ ਪਾਣੀ ਲੈਣ ਕਿਉਂ ਨੀ ਆਈ? ਪਰ ਇਨਾ ਹੌਂਸਲਾ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ। ਮੈਂ ਖੇਡ ਖੇਡ ਸਿੱਧਾ ਚਲਦਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰੂ ਵਾਲੀ ਥੋੜ੍ਹ ਲਾਗੇ ਪੁੱਜਾ ਤਾਂ ਸਾਹਮਣਿਓਂ ਗੋਰੀ ਤੁਰੀ ਆਉਂਦੀ ਨਜ਼ਰੀਂ ਪਈ। ਸਿਰ 'ਤੇ ਬਾਲਣ ਦੀ ਭਰੀ ਚੁੱਕੀ, ਇਕ ਹੱਥ ਵਿਚ ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ ਦਾ ਤੇਲ ਫੜੇ ਗਾਂ-ਵੱਛਾ ਤੇ ਮੈਝ ਨੂੰ ਹੱਕਦੀ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀਆਂ ਵਾਛਾਂ ਖਿੜ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਅਚਾਨਕ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਲਾਟਰੀ ਨਿਕਲ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਉਦਾਸੀ ਕਿਸੇ ਅੰਤਹੀਣ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਬੜ੍ਹਾ ਤੇਜ਼ ਕਦਮੀ ਚੱਲ ਕੇ ਉਸ ਨਾਲ ਰਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਡੁੱਬਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਸੁਨਿਹਰੀ ਕਿਰਨਾ ਉਸ ਦੇ ਸੋਨ ਰੰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਨਵਾਂ ਜਲੇਅ ਬਖ਼ਸ਼ ਰਹੀਆ ਸਨ। ਗੋਰੀ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਟਿਕਾਉਣੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ।

“ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਸੈਰਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ?" ਗੋਰੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਬਿਨਾਂ ਗਰਦਨ ਘੁਮਾਇਆ ਤਿਰਛੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।

"ਚੁਬਾਰੇ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਬੈਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਚਿਆ ਥੋੜ੍ਹਾ ਗੇੜਾ ਹੀ ਲਾ ਆਵਾਂ, ਸ਼ਾਇਦ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋ ਹੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਰੱਬ ਨੇ ਮੇਰੀ ਸੁਣ ਲਈ।" ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਸੋਚ-ਸੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

"ਊਆਂ ਈ ਗੱਲਾਂ ਨਾ ਬਣਾਓ, ਸਾਨੂੰ ਕੁਣੀ ਨਿਹਾਲਣਾ ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਰੱਖਣ ਲਈ ਗਲਾਂਦੇ ਉ ਤੁਸਾਂ ਜੀ। ਤੁਸਾਂ ਜੇ ਗਲਾਂ ਬੋਹਤ ਬਨਾਉਣੀਆਂ ਆਉਂਦੀਆਂ। ਭਿੱਜੇ ਸਭ ਪਤਾ।"

"ਨਹੀਂ-ਨਹੀਂ ਗੋਰੀ ਰੱਬ ਦੀ ਸਹੁੰ-ਮੈਂ ਇਕਦਮ ਸੱਚ ਬਲਦਾ ਪਿਆ ਹਾਂ-ਦਿਲੋਂ.. ਤੂੰ ਤਾਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪੜ੍ਹੀ ਲੈਨੀ ਹੈਂ ਨਾ-ਵੇਖ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਕੀ ਇਹ ਝੂਠ ਬੋਲਦੀਆਂ ਨੇ ?"

"ਮੈਂ ਸਭ ਸਮਝਾ ਨੀਆ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਤੁਸਾਂ ਜੇ ਬੀ ਸੱਚ ਬੋਲਾ ਦੇ ਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਜਾਦੂਗਰ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਪਰ ਸਾਡੀ ਬੀ ਕੋਈ ਜੂਨ ਐ-ਡੰਗਰਾਂ ਤੋਂ ਬੀ ਮਾੜੀ।" ਗੋਰੀ ਨੇ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਰੁੱਖ ਪਲਟਦਿਆਂ ਹਉਕਾ ਭਰ ਕੇ ਕਿਹਾ।

"ਕਿਉਂ? ਕੀ ਹੋਇਆ ?"

"ਸਾਡੀ ਤਾਂ ਕੀੜੇ-ਕਾਡਿਆਂ ਆਲੀ ਗਤ ਐ, ਈਆ ਜੀਣਾ ਬੀ ਕੋਈ ਜੀਣਾ ਹੁੰਦਾ ਮਾਸਟਰ ਜੀ, ਸਵੇਰੇ ਉਠਦਿਆਂ ਸਾਰ ਹੀ ਅੰਦਰ-ਬਾਹਰ ਸੁੰਭਰ, ਗਾਂ-ਮੱਝਾਂ ਦੀ ਧਾਰ ਕੱਢੇ, ਕੀਹਾ ਕੂੜਾ ਸੋਤ, ਸ਼ਾਹ ਵੇਲਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਡੰਗਰਾਂ ਨੂੰ ਪੱਠੇ ਪਾਓ। ਲਾਟੀ ਤਾਂ ਸਕੂਲੇ ਚਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਫਿਰੀ ਸ਼ਾਹ ਵੇਲਾ ਲਈ ਕੇ