ਕੁੱਝ ਦੇਰ ਮਗਰੋਂ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਨਾਈ ਹੱਥ ਬਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣੇ ਲਈ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੱਥ ਵਿਚ ਬਲਦਾ ਗੈਸ ਲੈ ਕੇ ਨਾਈ ਬਰਾਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁੱਝ ਸਿਆਣੇ ਬਰਾਤੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਟਾਰਚਾਂ ਆਦਿ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਮੂਹਰੇ ਬਾਜਦਾਰ ਬਾਜੇ ਬਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸਨ। ਮਗਰ-ਮਗਰ ਬਰਾਤੀ। ਲਾੜੇ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤ ਮੁਤਾਬਕ ਡੇਰੇ 'ਤੇ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਕੁੱਝ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ। ਉਸ ਨੇ ਫੇਰੇ ਹੋਣ ਤੱਕ ਸੁੱਚੇ ਮੂੰਹ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਸੀ।

"ਤੇਰੀ ਪੀਪਨੀ 'ਚ ਕੇਲਾ, ਹਈ ਜਮਾਲ!" ਦੀ ਧੁਨ 'ਤੇ ਨੱਚਦੇ ਗਾਂਦੇ ਬਰਾਤੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸ਼ਾਹੂਕਾਰ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ। ਬਰਾਤ ਵਿਚ ਇਕ ਵੀ ਔਰਤ ਬਰਾਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਉਥੋਂ ਦਾ ਰਿਵਾਜ਼ ਸੀ। ਕੁੱਝ ਬਾਰਾਤੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਘੁੱਟ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹੰਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੈਟ-ਪੇਟ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਬਰਾਤ ਨਾਲ ਮੁੰਡੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸਿਓਂ ਵੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਉਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੀ। ਬਾਹੂਕਾਰ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਗੱਡੇ ਤੋਰਣ (ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦਵਾਰ) ਹੇਠ ਹੋ ਕੇ ਬਰਾਤ ਲੰਘੀ ਤਾਂ ਵਰਾਂਡੇ 'ਚ ਬੈਠੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਲੈਅ ਵਿਚ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

"ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਸੱਜਣ ਆਏ ਨੀ ਸਖੀਓ ਕੀ ਕੁੱਝ ਦੇਣਾ

ਸਵਾਂ ਸਬਰੰਗੀਆਂ ਨਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਜਨਾ

ਝਾੜ ਦਲੀਚੇ ਪਰੋਹਣੇ ਦੇਵਾਂ... ।

ਬਰਾਤੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠਣਾ ਸੀ, ਬੈਠਕੂਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪਲਾਹ ਦੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਪੋਤਲਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਬੂਟ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਪਲਾਬੀ ਮਾਰ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ ਸਨ, ਆਹਮਣੇ-ਸਾਹਮਣੇ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿਚ। ਬਾਜਦਾਰਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੀ ਪੰਗਤ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਬਰਾਤੀਆਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ। ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਕ ਨੌਜਵਾਨ ਲੜਕੇ ਨੇ ਇਕ ਹੱਥ ਵਿਚ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦਾ ਜੱਗ ਤੇ ਦੂਸਰੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਬਾਟਾ ਲੈ ਕੇ ਹਰੇਕ ਬਾਰਾਤੀ ਦੇ ਹੱਥ ਧੁਆਏ। ਮਗਰ ਆਉਂਦੇ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਗਿੱਲੇ ਹੱਥ ਪੂੰਝਣ ਲਈ ਤੋਲੀਆ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰਿਆਂ ਸਾਮਹਣੇ ਪੱਤਲਾਂ ਭੁੰਨੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਲਈ ਗਿਲਾਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਤਾਂ ਖਾਣਾ ਵੰਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਆਪੇ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਸਾਂਭ ਲਈ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਲਾਸਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

"ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੁੰਡਾ ਕੰਵਾਰਾ