ਡਿਊਟੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਝਟਪਟ ਬੜਾ ਜਿਹਾ ਟੋਕਰਾ ਲੈ ਕੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪੋਤਲਾਂ- ਝੂਨੇ ਬਰਾਤੀਆਂ ਮੂਹਰਿਓਂ ਚੁੱਕ ਲਏ ਸਨ। ਆਖ਼ਿਰ ਵਿਚ ਇਕ ਲੜਕੇ ਨੇ ਥਾਲੀ ਵਿਚ ਸਿਗਰਟਾਂ ਦੀਆਂ ਡੱਬੀਆਂ ਤੇ ਮਾਚਿਸ ਰੱਖ ਕੇ ਬਰਾਤੀਆਂ ਮੂਹਰੇ ਘੁਮਾਈ। ਸਿਗਰੇਟ ਦੇ ਸ਼ੁਕੀਨਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਇਕ ਸਿਗਰਟ ਸੁਲਗਾ ਲਈ ਸੀ।
ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਮਗਰੋਂ ਉਠਦੀ ਬਰਾਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੀ ਇਤਰਦਾਨੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਬੈਠੀਆਂ ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ ਇਤਰ ਛਿੜਕਾਣਾ ਸੀ। ਪਰ ਕੁਸਮ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਇਤਰਦਾਨੀ ਖਿਸਕਾ ਲਈ ਸੀ। ਫਿਰ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਮਗਰੋਂ ਇਤਰਦਾਨੀ ਮੋੜੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰਾਂਡੇ 'ਚ ਬੈਠੀਆਂ ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ ਇਤਰ ਛਿੜਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਗਾਉਣ ਲੱਗੀਆਂ ....
"ਅਤਰੇ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕ ਨਾ ਆਈ ਹਰਾਮੀ
ਸਾਡੇ ਖੂਰਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਹਰਾਮੀ
ਸਾਡੇ ਬੀਰਾਂ ਨੇ ਭਰਿਆ ਹਰਾਮੀ
ਅਤਰੇ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕ ਨਾ....."
ਬਾਜਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਡੰਗਾ ਦੇਣ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਰਾਤ ਉਠ ਖੜੋਤੀ ਤੇ ਡੇਰੇ 'ਤੇ ਪਰਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਫਿਜ਼ਾ 'ਚ ਗੀਤ ਗੂੰਜਿਆ ਸੀ...
" ਖਾਧੀ ਪੀਤੀ ਬੰਨੇ.... ਕਿਆ ਬੋਲੀਏ
ਜਾਈ ਖੜੋਤੇ ਚੰਨੇ..... ਕਿਆ ਬੋਲੀਏ
ਰੰਗੜ ਲੜਿਆ ਕੰਨੇ... ਕਿਆ ਬੋਲੀਏ ।"
ਫਿਰ ਤੋਰਣ ਹੇਠ ਲੰਘਦੇ ਬਰਾਤੀਆਂ ਲਈ ਸਿਠਣੀ ਗਾਈ ਗਈ ਸੀ।
“ਨੱਠ ਜਾਓ ਜਨੇਤੀਓ ਨੱਠ ਜਾਓ
ਵੇ ਮੁੰਡੇ ਜੇਰੂ ਮੰਗਦੇ
ਮੁੜ ਕੇ ਪੈਰੀਂ ਪੈ ਜਾਵੇਗੇ, ਛੁੜਾ ਲਵਾਂਗੇ
ਨੱਠ ਜਾਓ ਬਰਾਤੀਓ....।”
ਉੱਥੇ ਠਹਾਕਾ ਵੱਜਿਆ ਸੀ। ਇਕ ਮਨਚਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਬਰਾਤੀ ਨੇ ਧੌਣ ਮੋੜ ਕੇ ਕੁਸਮ ਦੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਿਆਂ ਉਸੇ ਪਹਾੜੀ ਲੈਅ ਵਿਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਸੀ....
"ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨੱਠ ਜਾਵਾਂਗੇ
