ਆਪਣੀ-ਜੌਰੂ ਬਣਾਵਾਂਗੇ।"

ਇਕ ਦੂਸਰੇ 'ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਿੱਠਾ-ਮਿੱਠਾ ਮਜਾਕ, ਹਾਸੇ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲਾ ਮਾਹੌਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਰਾਤ ਪੂਰੇ ਅਨੁਸਾਸ਼ਨ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਚਲੀ ਗਈ ਸੀ ਵਾਪਸ ਡੇਰੇ 'ਤੇ। ਬਰਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖੁਆਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਿੱਸੇ ਮਜਾਕ ਦਾ ਇਹ ਢੰਗ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਕ ਦਮ ਨਵਾਂ ਤੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸੀ। ਇਸ ਹੱਸੇ ਮਜਾਕ ਵਿਚ ਗੋਰੀ ਵੀ ਹੋਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵਧ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੌਕਾ ਨਾ ਛੱਡਦੀ। ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੀ ਤੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਟੁਕਦੀ ਵੱਖਰੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿਚ।

ਡੇਰੇ ਪੁੱਜ ਕੇ ਕੁੱਝ ਬਰਾਤੀ, ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਵਿਚ ਦੁਬਕ ਗਏ ਸਨ ਠੰਡ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਕੰਬਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁੱਕਲਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਗੈਸ ਲਾਗ ਬੈਠਕੇ ਤਾਸ਼ ਖੇਡਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਅਗਿਆਨੇ ਲਾਗੇ ਬੈਠ ਕੇ ਅੱਗ ਸੇਕਦਿਆਂ ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ।

ਲਗਨ ਰਾਤ ਦੇ ਦੋ ਵਜੇ ਸਨ। ਸ਼ਾਹੂਕਾਰ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਪਿੰਡ ਦੇ ਤਰਖਾਣ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ "ਲਗਨ ਬੇਦਾਂ" ਨੂੰ ਗੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਚਾਰ ਲੰਮੇ ਡੰਡਿਆਂ 'ਤੇ ਤਿਕਣ ਬਣਾ ਕੇ ਉਸ 'ਤੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਸਾਰਾ ਰੰਗੀਨ ਮੋਰ ਜਾਂ ਤੋਤਾ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੇਦਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਇਹ ਬੁਝਾਰਤ ਬੜੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ....

"ਚਾਰ ਖੜ੍ਹੀ, ਚਾਰ ਪਝੀ, ਚਾਰ ਸੁਰਮੇ ਦਾਨੀਆਂ

ਨਰੰਗੀ ਤੋਤਾ ਬੋਲਦਾ, ਅੱਜ ਫੌਜਾਂ ਆਉਣੀਆਂ।"

ਪੰਡਤ ਜੀ ਨੇ ਬੇਦਾਂ ਹੇਠਾਂ ਹਵਨ ਕੁੰਡ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਲਗਨ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣੇ ਸਨ ਤੇ ਅਗਨੀ ਦੁਆਲੇ ਫੇਰੇ ਲਏ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਕੰਨਿਆ ਦਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲੜਕੇ- ਲੜਕੀ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਲਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਵੀ ਇੰਤਜਾਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਠੰਡ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਰਜਾਈਆਂ ਤੇ ਕੰਬਲ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਰਾਤ ਕਈ ਡੇਢ ਵਜੇ ਦੇ ਲਗਭਗ ਨਾਈ ਮੁੜ ਡੇਰੇ 'ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਦੁਲ੍ਹਾ ਘੋੜੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਖ਼ਾਸ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਬਰਾਤੀਆਂ ਸੰਗ ਲੜਕੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਪੁੱਜ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਾਜਦਾਰ ਬਾਕਾਇਦਾ ਵਾਜਾ ਬਜਾਉਂਦਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਜਣ 'ਤੇ ਵਰਾਂਡੇ 'ਚ ਬੈਠ ਕੇ ਉਡੀਕਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ....

"ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਸਿਹਰੇ ਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਹਨੂੰ ਆਏ