ਚਾਹ ਦੀ ਚੁਸਕੀ ਲੈਂਦੀ ਪਈ ਸੀ।
"ਇਕੱਲੇ-ਇਕੱਲੇ ਚਾਹ ਪੀਂਦੇ ਓ....।
"ਏ ਲਵੋ ਤੁਸੀਂ ਜੇ ਬੀ ਪੀ ਲੈਗੇ।" ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗਰਮਾ- ਗਰਮ ਗਲਾਸ ਅਚਾਨਕ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਠੰਡ ਨਾਲ ਸੁੰਗੜੇ ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਇਕਦਮ ਸੜਨ ਲੱਗ ਪਏ ਸੀ।
"ਠਹਿਰ ਜ਼ਰਾ ਸ਼ਰਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈਂ ਤੇਰੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਮਜ਼ਾ ਚਖਾ ਦਿੰਦਾ ਉਸ ਨੂੰ ।"
"ਕੋਈ ਨੀ, ਮਿੰਨੂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਈ ਸਮਝੀ ਲੈਗ ਤੇ ਮਜਾ ਚਖਾਈ ਦੇਰੀ।" ਗੋਰੀ ਦੇ ਸ਼ਰਾਰਤ ਤੇ ਸੌਖੀ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸਨ।
"ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚਾਹ ਲਈ ਕੇ ਆਈ ਹੀ " ਕਹਿੰਦਿਆਂ ਗੋਰੀ ਨੇ ਇਕ ਘੁੱਟ ਹੋਰ ਭਰਿਆ ਤੇ ਗਿਲਾਸ ਮੇਰੇ ਸਰਹਾਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਰਤਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਨਾਜੁਕ ਜਿਹੀ ਕਲਾਈ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਆ ਗਈ ਸੀ।
“ਛੱਡੀ ਦੇਗੋ.. ਕੁੰਨੀ ਦਿੱਖੀ ਲਿਆ ਫਿਰੀ ।"ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਛੁੜਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।
"ਦਿੱਖੀ ਲੈ... ਤਾਂ ਫਿਰੀ ਦਿੱਖੀ ਲੈ... ਸਾਨੂੰ ਨੀ ਕੁਸੇ ਦਾ ਡਰ।" ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਨਕਲ ਉਤਾਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਸੀ।
"ਮੈਂ ਰੋਲਾ ਪਾਈ ਦੇਣਾ ਫਿਰੀ ।” ਉਸ ਨੇ ਦੋਬੀ ਸੁਰ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਸੀ।
"ਠੀਕ ਐ....ਪਾਈ ਲੈ ਫਿਰ ਰੌਲਾ ਮੈਂ ਵੀ ਵੇਖਦਾ ਕੌਣ ਆਉਂਦਾ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਲਈ.. I"
"ਚਲੇ ਹਟੋ ਜੀ, ਬੜੇ ਖਰਾਬ ਓ ਤੁਸੀਂ। ਉਆਂ ਕਿੰਨੇ ਭੋਲੇ ਬਣਦੇ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ.. ਚਲੇ ਛੱਡ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ।"
"ਲੈ ਫਿਰ ਛੁੜਾ ਲੈ ਨਾ ਉਮਰ ਭਰ ਲਈ ਫੜਿਆ ਐ.... ।" ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ 'ਚੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਸੀ।
"ਹਾਏ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ ਕੋਈ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹੀ ਕੇ ਔਂਦਾ ਉਪਰ.... ।" ਗੈਰੀ ਨੇ ਪੌੜੀਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਘਬਰਾਹਟ ਭਰੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਮੇਰੀ ਪਕੜ ਢਿੱਲੀ ਪੈਂਦਿਆਂ ਸਾਰ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਛੁੜਾ ਕੇ ਹਿਰਨੀ ਵਾਂਗ ਛਲਾਗ ਮਾਰ ਕੇ ਇਕਦਮ ਪੌੜੀਆਂ ਉਤਰ ਗਈ ਸੀ ਮੈਨੂੰ ਚਕਮਾ ਦੇ ਕੇ।
ਪੱਥਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਜਿਹੀ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਭੜਕੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੇ ਰੋਮ-ਰੋਮ ਅੰਦਰ ਇਕ ਅੱਗ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਠਾਠਾਂ ਮਾਰਦੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡੁੱਬੇ ਲਿਆ ਸੀ । ਗੋਰੀ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜਜ਼ਬਾਤ ਮੈਂ ਕੁੱਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਉਤਾਰੇ ਸਨ-
ਤੂੰ ਹੀ ਤਾਂ ਹੈਂ
