ਦਾ ਹਾਲ ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਲਵਾਂ। ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਫਲਟਾ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੈੜਾ ਚੜ੍ਹਿਆ ਵੀ। ਸੁੰਨ ਮਸਾਨ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਕੋਈ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਬੂਹੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਸਨ। ਪਰ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਵਿਵੇਕ ਨੇ ਆਗਿਆ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੌਂਸਲੇ ਨੇ ਸਾਥ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਡੂੰਘੀ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਚੁਬਾਰੇ 'ਤੇ ਮੁੜ ਆਇਆ ਸੀ। ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਗੋਰੀ ਖੂਹ 'ਤੇ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਈ।
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਿੜਕੀ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਝਾਕਦੇ ਚੰਨ ਦੀ ਚਾਨਣੀ ਵਿਚ ਕੁੱਝ ਸਤਰਾਂ ਲਿਖ ਕੇ ਮਨ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਇੰਜ ਬਿਆਨ ਕੀਤਾ ਸੀ.....
ਚੰਨ ਅਕਾਜ਼ੀ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਹੀਂ,
ਉਹ ਵੀ ਕਲਪਣਗੇ ਜ਼ਰੂਰ।
ਹਿਜ਼ਰ ਰੇਡ 'ਤੇ ਮੱਛੀ ਵਾਂਗੂ,
ਉਹ ਵੀ ਤੜਫਣਗੇ ਜ਼ਰੂਰ।
ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਬੋਹੜ ਦੀ ਛਾਵੇਂ,
ਭੱਖਦੇ ਦਿਨ ਗੁਜਾਰੇ।
ਯਖ ਠੰਡੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਲੰਘੀਆਂ,
ਵੇਖ ਕੇ ਟੁੱਟਦੇ ਤਾਰੇ ।
ਖ਼ਾਬ ਅਧੂਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਵੀ,
ਰੜਕਣਗੇ ਜ਼ਰੂਰ।
ਬਰਖ਼ਾ ਲਈ ਪਪੀਹਾ ਕੂਕੇ,
ਚੰਨ ਲਈ ਚਕੋਰ।
ਸੌਣ ਲਈ ਔੜ ਪਈ ਤਰਸੇ,
ਘਟਾਵਾਂ ਲਈ ਮਨਮੋਰ।
ਦਿਲ ਅੰਬਰੀਂ ਛਾਏ ਬੱਦਲ,
ਹੁਣ ਤਾਂ ਬਰਸਣਗੇ ਜ਼ਰੂਰ।
ਬਿਰਹੋਂ ਚਿੜੀਆਂ ਵਿਹੜੇ ਆਈਆਂ,
ਚੰਗਾ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਪਾਇਆ।
ਗੀਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ,
ਦਿਲ ਦਾ ਹਾਲ ਸੁਣਾਇਆ।
ਰੁੱਤਾਂ ਵਾਂਗੂ ਨਸੀਬ ਮੇਰੇ,
ਇਕ ਦਿਨ ਬਦਲਣਗੇ ਜ਼ਰੂਰ।”
