ਫਿਰ ਗਏ ਨੇ। ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਲੱਖਾਂਪਤੀ ਉ ਜੀ, ਲੱਖਾਂਪਤੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੇ ਸਰੀਫ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲਦੇ ਨੇ । ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹਾਂ ਕਰ ਦਿਓ ਬਾਕੀ ਦਾ ਕੰਮ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਹਣੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰ ਲਵੇ।"

ਫੌਜੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਤਲੀ 'ਤੇ ਸਰ੍ਹੋਂ ਉਗਦੀ ਜਾਪੀ ਸੀ। ਇਕੋ ਬੇਟੀ ਉਹ ਵੀ ਚੰਗੇ ਘਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ। ਫੌਜੀ ਤਾਂ ਠੇਕੇਦਾਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕਾਇਲ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਠੇਕੇਦਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਖਸ਼ਾਤ ਦੇਵਤਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਿਰੇ ਚੜਾਉਣ ਦੀ ਹਸਰਤ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਸੀ, "ਠੇਕੇਦਾਰ ਜੀ ਮੇਰੀ ਚਰਨੀ ਮੋਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਈ ਜੀ। ਊਆਂ ਬੀ ਘਰ ਬਿਚ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਕੋਈ ਘੱਟ ਈ ਮੋੜਦਾ। ਸਾਡੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਤੀਵੀਂਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣ-ਪਛਾਣ ਦਾ ਰਵਾਜ਼ ਹੈ ਨੀ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਮੰਜੂਰ ਤਾਂ ਸਮਝੀ ਲੈਗੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮੰਜੂਰ। ਫਿਰੀ ਬੀ ਕੁੰਡਲੀਆਂ ਦਾ ਮਿਲਾਨ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੀ ਕੇ ਦਿੱਖਣਾ ਜੀ।"

"ਠੀਕ ਹੈ ਭਾਈ ਸਾਹਬ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋਗੇ, ਉਂਜ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਖੈਰਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਵੀ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਹੀ ਮੰਨੀ ਹੈ ਜੀ। ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਹੈਗੇ ਈ ਇੰਨੇ ਚੰਗੇ ਬਿਲਕੁਲ ਰੱਬ ਰੂਪ।"

ਠੇਕੇਦਾਰ ਹੁਣ ਫੌਜੀ ਨੂੰ ਭਾਈ ਸਾਹਬ ਕਹਿ ਕੇ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਆਪਣੀ ਤਾਰੀਫ ਸੁਣ ਕੇ ਫੌਜੀ ਕਿਸੇ ਗੈਸ ਦੇ ਗੁਬਾਰੇ ਵਾਂਗ ਫੁਲਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਹਵਾ 'ਚ ਉਡਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਝਟਪਟ ਬਾਲੂ ਦੀ ਕੁੰਡਲੀ ਠੇਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਫੜਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।